Η επίδραση της εταιρικής διακυβέρνησης στην αποδοτικότητα: η περίπτωση των εταιρειών του δείκτη FTSE Large Cap του ΧΑΑ

Η εφαρμογή σωστών πρακτικών εταιρικής διακυβέρνησης αποτελεί στρατηγικό πλεονέκτημα για τις επιχειρήσεις που στοχεύουν σε μακροπρόθεσμα οικονομικά οφέλη και παράλληλα προστατεύουν τόσο τα ενδιαφέροντα των μετόχων όσο και των άλλων ενδιαφερομένων αλλά και της κοινωνίας γενικότερα. Υπό την έννοια αυτή, η πρόσφατη χρηματοοικονομική κρίση ανέδειξε με τον καλύτερο τρόπο το ζήτημα της μη συνετής διαχείρισης των κεφαλαίων των μετόχων αλλά και των άλλων επενδυτών από τα ανώτατα διοικητικά στελέχη των επιχειρήσεων και ιδιαίτερα αυτά των χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων. Η παρούσα εργασία εστιάζει στο θέμα της εφαρμογής της εταιρικής διακυβέρνησης στο χώρο των Ελληνικών επιχειρήσεων, αναγνωρίζοντας τόσο τη σημασία της εταιρικής διακυβέρνησης στην διαμόρφωση θετικού επενδυτικού κλίματος όσο και τον πρωτεύοντα ρόλο που διαδραματίζουν οι επιχειρήσεις στην στήριξη και την ανάπτυξη της οικονομίας. Έχουν γίνει πολυάριθμες έρευνες και εργασίες για τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της εταιρικής διακυβέρνησης και της αποδοτικότητας των επιχειρήσεων διεθνώς, και τα τελευταία χρόνια αναπτύχτηκε το θέμα αυτό και στην Ελλάδα. Η βιβλιογραφία, υποστηρίζει ότι, οι σωστές πρακτικές εταιρικής διακυβέρνησης μειώνουν σημαντικά τους κινδύνους για τους επενδυτές και βελτιώνουν τη χρηματοοικονομική εταιρική απόδοση. Ο σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εντοπίσει κατά πόσο υπάρχει σχέση μεταξύ των μηχανισμών της εταιρικής διακυβέρνησης με την αποδοτικότητα των επιχειρήσεων και την προσέλκυση επενδυτών, καθώς και να αναλύσει τους σημαντικότερους παράγοντες που επηρεάζονται από την εφαρμογή της, χρησιμοποιώντας το μοντέλο συσχέτισης OLS (fixed assets within estimator) πάνω σε δείκτες οι οποίοι εκφράζουν την σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου και σε διάφορα χρηματοοικονομικά μέτρα. Η μελέτη περίπτωσης αφορά τις εισηγμένες εταιρείες στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών που συνθέτουν το δείκτη υψηλής κεφαλαιοποίησης (FTSE Large Cap), για την περίοδο 2011-2016, και τα εμπειρικά αποτελέσματα, αν και κατάφεραν να εντοπίσουν κάποια θετική σχέση εταιρικής διακυβέρνησης και αποδοτικότητας, δεν επαλήθευσαν τη βιβλιογραφία λόγω της χαμηλής ερμηνευτικότητας των υποδειγμάτων που αναλύθηκαν. Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι η κατανόηση της έννοιας της εταιρικής διακυβέρνησης μέσα από τη θεωρητική προσέγγιση και μέσα από τη βιβλιογραφική ανασκόπηση, συντελεί σημαντικά στην αποτελεσματικότερη διοίκηση των επιχειρήσεων.