Χαρακτηριστικά και ιδιαιτερότητες της Τουρκίας ως μέλος του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου

Ο βασικός καταστατικός σκοπός του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ ή "Βορειοατλαντική Συμμαχία") είναι να εγγυηθεί την ελευθερία και την ασφάλεια των μελών του με πολιτικά και στρατιωτικά μέσα. Από την ίδρυση του το 1949, το ΝΑΤΟ κατέστη κρίσιμος παράγοντας για την σταθερότητα των ευρωατλαντικών σχέσεων, την ασφάλεια της Ευρώπης και, σε τελική ανάλυση, την προάσπιση της δημοκρατίας και της ασφάλειας για τα κράτη-μέλη του. Εβδομηντατέσσερα χρόνια μετά, τριανταένα πλέον μέλη συνασπίζονται πίσω από το ΝΑΤΟ καλούμενα να δράσουν σε ένα διεθνές σύστημα μετεξελισσόμενο, όχι πια διπολικό ούτε μονοπολικό αλλά δυνητικά πολυπολικό με διαρκώς μεταβαλλόμενες προκλήσεις. Το ΝΑΤΟ στοχεύοντας στην ομαλή λειτουργία του και στη συνοχή στο εσωτερικό του, θέτει νόρμες και κανόνες συμπεριφοράς και αξιοπιστίας για τα κράτη μέλη του. Όμως σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κράτη τείνουν να προτάσσουν το εθνικό συμφέρον παρά το συλλογικό. Η Τουρκία αποτελεί περίπτωση τέτοιου κράτους-μέλους με ισχυρές εθνικές επιδιώξεις που δρα συχνά μονομερώς, παραβιάζοντας τις αξίες και τους στόχους της Συμμαχίας. Ο νέο-οθωμανισμός του προέδρου Ερντογάν και οι γεωπολιτικοί στόχοι της Τουρκίας, που συγκρούονται με τους αντίστοιχους αρκετών νατοϊκών συμμάχων, διαταράσσουν έντονα την εσωτερική σταθερότητα και αποδοτικότητα του οργανισμού. Εύλογα λοιπόν εγείρονται ερωτήματα για το κατά πόσο ο ρόλος της Τουρκίας στο διεθνές σύστημα, την καθιστά έναν αξιόπιστο σύμμαχο για το ΝΑΤΟ.