Η χρήση της πανδημίας Covid-19 ως τελετουργία μετάβασης στη νέα εποχή του ψηφιακού πολιτισμού

Η πανδημία που προκλήθηκε από τον κορωνοϊό SARS-CoV-2 παρουσιάζει ιδιαίτερο κοινωνιολογικό και επικοινωνιολογικό ενδιαφέρον. Μέσω της παρατήρησής της και της βιβλιογραφικής έρευνας και επισκόπησης φαίνεται ότι λειτουργεί ως μέσο επικοινωνίας με τελετουργική διάσταση. Η πανδημία ως κοινωνικό φαινόμενο του σύγχρονου κόσμου επιτυγχάνει την συγκέντρωση του παγκόσμιου πληθυσμού και ταυτόχρονα τη συμμετοχή του στην κοινωνική αλλαγή, μέσω της τελετουργικής διαδικασίας μετάβασης σε μια νέα εποχή. Έτσι, άτομα και συλλογικότητες αναγκάζονται να προσαρμοστούν κοινωνικά στις ανάγκες και τις συνθήκες που προκύπτουν εκτάκτως, ακολουθώντας τις κυβερνητικές αποφάσεις και συμμετέχοντας ενεργά στα τρία στάδια τελετουργικής διάβασης, μέσω του βίαιου αποχωρισμού των κεκτημένων, της γνωριμίας και της μεταμορφωτικής βίωσης του νέου τρόπου ζωής, κοινωνικοποίησης και επικοινωνίας και της αφομοίωσης του, διαμορφώνοντας νέες ατομικές και συλλογικές ταυτότητες. Ο θυσιαστικός θάνατος του παλιού ανθρώπου λειτουργεί αναγεννησιακά για τον καινούριο, μέσω της μυθοπλαστικής αφήγησης και των συμβολισμών της «πανδημικής» τελετουργίας. Το κοινωνικό αποτέλεσμα της χρήσης της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 είναι η τελετουργική μετάβαση στη νέα εποχή του ψηφιακού πολιτισμού, επαναπροσδιορίζοντας, ανασκευάζοντας και αναδιαπλάθωντας την ανθρώπινη ζωή και πραγματικότητα σε όλες της τις εκφάνσεις, στην ατομική και συλλογική συνείδηση.