Ευρωπαϊκή περιβαλλοντική πολιτική : διαχείριση αποβλήτων η περίπτωση της Ελλάδας

Κάθε φορά που ένα προϊόν απορρίπτεται αυτομάτως μετατρέπεται σε απόβλητο, οπότε η επεξεργασία του συνεπάγεται μια ολόκληρη σειρά δράσεων για την οικολογική αντιμετώπισή του. Η λογική αυτή αποτελεί τη βάση για τη ανάπτυξη των συστημάτων διαχείρισης, οπότε ως διαχείριση των αποβλήτων μπορεί να χαρακτηριστεί κάθε ενέργεια που πραγματοποιείται με σκοπό την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων που προκαλούνται από την παραγωγή και διάθεση αποβλήτων στο περιβάλλον. Τα σύστημα διαχείρισης αποβλήτων διαφοροποιούνται μεταξύ τους με σκοπό την κάλυψη των ιδιαίτερων αναγκών που προκαλούν τα διαφορετικής φύσεως απόβλητα.Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καταβάλλει μια αξιοσημείωτη προσπάθεια θωράκισης του περιβάλλοντος, με την εφαρμογή κανόνων, ελάχιστων προδιαγραφών και οικολογικών προτύπων διαχείρισης, τα οποία τα κράτη – μέλη κλήθηκαν να εφαρμόσουν. Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν εξελιχθεί πέραν των ορίων που έθεσε η Ένωση, διαμορφώνοντας αυστηρότερα κριτήρια και τηρώντας δραστικούς κανόνες. Η Ελλάδα σε αυτήν την κινητοποίηση των υπόλοιπων χωρών αν και με χαρακτηριστική καθυστέρηση, επιχειρεί να εξελιχθεί. Έχει ήδη θεσπίσει αρκετούς νομικούς κανόνες που προστατεύουν το περιβάλλον, έχει προωθήσει καινοτόμα συστήματα διαχείρισης όπως η ανακύκλωση, ενώ ήδη επιχειρεί να κατασκευάσει και οικολογικά κέντρα επεξεργασία αποβλήτων.Εν τούτοις παρά τις καταβληθείσες προσπάθειες για τη θωράκιση του περιβάλλοντος τα προβλήματα παραμένουν πολλά και δυσεπίλυτα, δυσχέρεια στην όλη διαδικασία ανάπτυξης αποτελεί κυρίως η έλλειψη περιβαλλοντικής συνείδησης και οικολογικής εκπαίδευσης των μελών της κοινωνίας, ως εκ τούτου τα αποτελέσματα δεν είναι τα αναμενόμενα.