Ο αντίκτυπος στους εργαζομένους, της επικείμενης ιδιωτικοποίησης λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, σ’ ένα περιβάλλον κρίσης

Στα πλαίσια αυτής της διπλωματικής θα επιχειρήσουμε να εντοπίσουμε τις επιπτώσεις της επικείμενης ιδιωτικοποίηση λιγνιτικών μονάδων παραγωγής, στους εργαζόμενους της ΔΕΗ εστιάζοντας πρωταρχικά στο εργασιακό τους βίωμα. Σε αυτό το πλαίσιο θα αποτυπώσουμε την οργάνωση της εργασίας στη ΔΕΗ καταδεικνύοντας την διαρκώς πολλαπλασιαζόμενη εφαρμογή άτυπων και ευέλικτων μορφών εργασίας που απορρυθμίζουν και αποδομούν το τεϊλορικό πρότυπο της πλήρους, κανονικής και σταθερής εργασίας σε ένα ιεραρχημένο περιβάλλον. Ιδιαίτερα την τρέχουσα περίοδο που χαρακτηρίζεται από μια βαθιά και πολυετή πλέον κοινωνικοοικονομική κρίση οι εν λόγω αλλαγές των εργασιακών συνθήκων γεννούν στους εργαζόμενους πολλαπλάσια συναισθήματα αβεβαιότητας και ανασφάλειας θέτοντας ζητήματα επαναδιαμόρφωσης του εργασιακού ήθους και περιεχομένου. Η συνακόλουθη μεταβολή και απορρύθμιση των εργασιακών μηχανισμών καθώς και η απειλή της ανεργίας επηρεάζουν την ψυχοπνευματικη οντότητα των εργαζομένων και τους οδηγούν επίσης σε οικονομική οπισθοχώρηση και κοινωνική καθήλωση. Παράλληλα θα γίνει ειδική αναφορά στο ευρύτερο περιβάλλον κρίσης και πώς αυτό έχει επηρεάσει ήδη καταλυτικά την εργοδότρια εταιρεία, υπό τον ορατό κίνδυνο να λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά στις όποιες δυσμενείς και αρνητικές συνέπειες της ιδιωτικοποίησης. Ανάλυση περίπτωσης εργαζομένων με ημιδομημένες συνεντεύξεις θα επιτρέψουν την απτή αποτύπωση της τρέχουσας πραγματικότητας που βιώνουν. Ενώ για να ορίσουμε το θεωρητικό μας περιεχόμενο θα ανατρέξουμε σε κλασικές κοινωνιολογικές θέσεις αλλά και σύγχρονες ερμηνείες και αποτυπώσεις των εργασιακών σχέσεων. Στην συνέχεια θα περιγράψουμε την ύστερη αλλαγή στρατηγικής του διεθνούς καπιταλιστικού συστήματος που συνεπάγεται και μια συνακόλουθη μεταβολή προς το χειρότερο της εργασίας. Τέλος θα προσπαθήσουμε να διακρίνουμε την έκβαση και πρόοδο των ανωτέρω δρομολογημένων εξελίξεων μέσα στην μεταβατική και δύσκολη πραγματικότητα της κρίσης, έκβαση που μπορεί να έχει καταλυτική και αποφασιστική σημασία για την κοινωνική πολιτική των εργασιακών σχέσεων στο μέλλον, αντιλαμβανόμενοι κυρίως, ότι αν είναι τέτοια η οξύτητα του προβλήματος σε μια δημόσια επιχείρηση, θα πρέπει να έχει ήδη λάβει τραγικές διαστάσεις στον ιδιωτικό τομέα.