Τουριστική ανάπτυξη και γεωργικά πρότυπα

Ο τουρισμός αποτελεί το βασικό πυλώνα οικονομικής ανάπτυξης και είναι ο μοναδικός κλάδος της οικονομικής δραστηριότητας που κατάφερε να αντεπεξέλθει στην πρωτοφανή οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008 και συνεχίστηκε μέχρι το 2016 με σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Το 2020 ο τουρισμός δοκιμάζεται ξανά και έρχεται αντιμέτωπος με την παγκόσμια κρίση λόγω της πανδημίας του Covid-19. Ο τουρισμός και ειδικότερα ο μαζικός τουρισμός, βοήθησε σημαντικά την Ελλάδα να ανακάμψει. Η Ελλάδα μπορεί να βρίσκεται χαμηλά στην κατάταξη ως προς τον εναλλακτικό τουρισμό σύμφωνα με την έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού, εντούτοις όμως κάνει σοβαρές προσπάθειες να αναπτυχθεί. Ο αγροτουρισμός, ο οικοτουρισμός, ο τουρισμός περιπέτειας, ο ιαματικός τουρισμός, ο χιονοδρομικός τουρισμός είναι μερικές εναλλακτικές μορφές τουρισμού οι οποίες με την ύπαρξη ενός προγράμματος που θα τις αναδεικνύει θα οδηγήσει σε τουριστική άνθιση όλο το χρόνο και όχι μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες. Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελείται από δύο μέρη, το θεωρητικό και το εμπειρικό μέρος. Στο θεωρητικό μέρος θα αναφερθούμε γενικά στον τουρισμό, τις κατηγορίες του αλλά και στις επιπτώσεις της τουριστικής ανάπτυξης στην περιφέρεια. Επίσης, θα γίνει λόγος για τα γεωργικά πρότυπα, τη σύνδεση που υπάρχει ανάμεσα στον τουρισμό και το γεωργικό τομέα εστιάζοντας στον αγροτουρισμό και θα εξετάσουμε τα χρηματοδοτικά προγράμματα ενίσχυσης του αγροτικού τουρισμού. Στο πρακτικό μέρος θα εξετάσουμε τα οικονομικά μεγέθη που σχετίζονται με τον τουρισμό όπως εισερχόμενος τουρισμός (αφίξεις και έσοδα), εγχώριος τουρισμός (αφίξεις, δαπάνες), ΑΕΠ, απασχόληση, ισοζύγιο πληρωμών, τουριστική ανάπτυξη ανά περιφέρεια και πως εξελίχθηκαν αυτά με την πάροδο του χρόνιου. Η εμπειρική προσέγγιση ολοκληρώνεται με την εξαγωγή πολύτιμων συμπερασμάτων και τη διατύπωση προτάσεων για την περαιτέρω ανάπτυξη τόσο του τουρισμού όσο και του αγροτουρισμού.