Η συμβολή του ΕΚΤ στη βελτίωση των δημοσίων υπηρεσιών

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η διερεύνηση του ρόλου του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ) στο θεσμικό εξευρωπαϊσμό, δηλαδή στην ενίσχυση της λειτουργικότητας και αποτελεσματικότητας της ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης, όπως οργανώνεται σε εθνικό επίπεδο και πλαισιώνεται από τη σχετική ενωσιακή ενίσχυση στη διάρκεια των δύο τελευταίων προγραμματικών περιόδων (2007-2013 και 2014-2020). Σε αυτό το πλαίσιο, η μελέτη θα εστιάσει στις έννοιες της διοικητικής σύγκλισης και ιδιαίτερα των βασικών διαστάσεων του εξευρωπαϊσμού (θεσμικό και χρηματοδοτικό), οι οποίες θέτουν το θεωρητικό πλαίσιο της παρούσας μελέτης. Σε εμπειρικό επίπεδο, αναλύονται, πρώτον, οι βασικές παράμετροι της υφιστάμενης κατάστασης του εθνικού διοικητικού συστήματος, και ειδικότερα ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί, οι διαπιστωμένες παθογένειές του, όπως και η πρόοδος που έχει συντελεστεί μέσα από τις πρόσφατες μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες. Δεύτερον, προκειμένου να αναδειχθεί καλύτερα ο ρόλος του ΕΚΤ στην προσπάθεια αλλαγής αυτής της κατάστασης στη Δημόσια Διοίκηση τα τελευταία χρόνια μέσω της υιοθέτησης ευρωπαϊκών προτύπων διαχείρισης, επιλέγεται η παρουσίαση των δύο στοχευμένων στο πεδίο της Δημόσιας Διοίκησης, Επιχειρησιακών Προγραμμάτων–των Προγραμμάτων «Διοικητική Μεταρρύθμιση 2007-2013» και «Μεταρρύθμιση Δημοσίου Τομέα 2014-2020. Τέλος, επιχειρείται μια αποτίμηση των μεταρρυθμιστικών προσπαθειών, σύμφωνα με την οποία η έμφαση στο χρηματοδοτικό εξευρωπαϊσμό, έναντι του θεσμικού εξευρωπαϊσμού, σε συνδυασμό με τις εγχώριες αγκυλώσεις και παθογένειες περιορίζουν τον αντίκτυπο των παρεμβάσεων των ΕΠ του ΕΚΤ. Παράλληλα, αναπτύσσεται ο σχετικός προβληματισμός για τη μελλοντική συνδρομή του ΕΚΤ στην περαιτέρω βελτίωση της αποδοτικότητας και αποτελεσματικότητας της Δημόσιας Διοίκησης.