H σχέση του γερμανικού κεφαλαίου και του εθνικοσοσιαλισμού προπολεμικά και σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας: η περίπτωση της IG FARBEN

Η παρούσα διπλωματική εργασία θα εξετάσει τη σχέση που αναπτύχθηκε μεταξύ του γερμανικού Κεφαλαίου και του Εθνικοσοσιαλισμού από τη στιγμή της ίδρυσης του Εθνικοσοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος το 1920 την περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης μέχρι και το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στις 8 Μαΐου 1945. Σκοπός είναι να καταδειχτούν οι διακυμάνσεις, η εξέλιξη και η φύση της σχέσης κεφαλαίου και ναζί από τη στιγμή της εμφάνισης του κόμματος των ναζί ως μικρό περιθωριακό κόμμα με αντικαπιταλιστική ρητορική και μικρή απήχηση έως την ανάρρησή του στην εξουσία το 1933, καθώς και το πώς εν τέλει διαμορφώθηκε η σχέση αυτή, σε συνθήκες μαζικής κρατικής παρέμβασης στην οικονομία και λειτουργίας των επιχειρήσεων σε συνθήκες πολέμου. Επιπρόσθετα, εξετάζεται κατά πόσο η σχέση των Γερμανών κεφαλαιοκρατών με το ναζιστικό καθεστώς οδήγησε στην εκ μέρους τους υιοθέτηση αθέμιτων και παράνομων τακτικών εις βάρος του εργατικού τους δυναμικού και στη διάπραξη εγκληματικών ενεργειών σε βάρος των κατακτημένων λαών της Ευρώπης με σκοπό την αποκόμιση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου οικονομικού κέρδους, καθώς τις τυχόν συνέπειες των πράξεων τους με τη λήξη του πολέμου. Τέλος, ως μελέτη περίπτωσης, παρουσιάζεται ο βιομηχανικός κολοσσός στον τομέα των χημικών προϊόντων I.G. FARBEN. Στα πλαίσια αυτά, εξετάζεται η στάση της εταιρείας απέναντι στους ναζί κατά την περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, στα χρόνια της ανάληψης της εξουσίας από τον Χίτλερ και την περίοδο του πολέμου και εν τέλει θα εξεταστεί η αντιμετώπιση των στελεχών της μεταπολεμικά, αλλά και η τύχη της ίδιας της εταιρείας ως επιχειρηματικής οντότητας. Για τη συγγραφή της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν ως πηγές ελληνόγλωσση και ξένη βιβλιογραφία, αρθρογραφία και ακαδημαϊκές εργασίες, ενώ στοιχεία αντλήθηκαν και από τα αρχεία του Στρατιωτικού Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης αναφορικά με τη δίκη των 24 στελεχών της I.G. Farben το 1947. Καταλήγοντας, κάθε θεματική ενότητα της εργασίας φιλοδοξεί να αποτελέσει έναυσμα για περαιτέρω μελέτη και έρευνα εκ μέρους της ακαδημαϊκής ενότητας.