Διοικητικές προσφυγές και προστασία του διοικούμενου

Θέμα της παρούσας εργασίας αποτελεί ο θεσμός των διοικητικών προσφυγών και ειδικότερα ο ρόλος τους αναφορικά με την προστασία του διοικουμένου απέναντι σε πράξεις ή παραλείψεις των κρατικών οργάνων. Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μνεία στις γενικές αρχές που συναντώνται στο χώρο του ελληνικού διοικητικού δικαίου και οι οποίες αποτελούν τη βάση διαμόρφωσης και ρύθμισης των σχέσεων πολίτη-κρατικής εξουσίας. Οι αρχές αυτές αποσκοπούν στην εξισορρόπηση της δύναμης ανάμεσα στις δύο πλευρές, άλλως στην επίρρωση της θέσης του διοικουμένου. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται μια ειδική αναφορά σε μια από τις σημαντικότερες αρχές του διοικητικού δικαίου, ήτοι στο δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης του διοικουμένου. Η εν λόγω αρχή αποτελεί το προστάδιο της προστασίας του διοικουμένου αφού προηγείται χρονικά από την έκδοση της πράξης εν αντιθέσει με την άσκηση της προσφυγής. Στο τρίτο κεφάλαιο λαμβάνει χώρα η παρουσίαση του θεσμού του ιεραρχικού ελέγχου αναφορικά με τις πράξεις ή και παραλείψεις των διοικητικών οργάνων. Ο εν λόγω έλεγχος αποτελεί εργαλείο ελέγχου της δράσης των τελευταίων και ενεργοποιείται είτε εκ μέρους της ίδιας της Πολιτείας είτε ύστερα από την άσκηση της διοικητικής προσφυγής εκ μέρους του διοικουμένου. Σκοπός δεν είναι άλλος από την αποκατάσταση της νομιμότητας και της ομαλοποίησης των σχέσεων Κράτους-διοικουμένου. Στο τέταρτο κεφάλαιο γίνεται αρχικά αναφορά στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της αναφοράς, το οποίο αποτελεί και την αφετηρία- τη βάση επί της οποίας δομείται η θέση και ο ρόλος της διοικητικής προσφυγής. Εν συνεχεία περιγράφονται τα είδη των διοικητικών προσφυγών, ο ρόλος τους, η λειτουργία τους, οι προϋποθέσεις άσκησης τους, τα αποτελέσματα σε περίπτωση μη άσκησής τους καθώς και τα αποτελέσματα που η τελευταία συνεπάγεται. Ακόμη θίγεται το ζήτημα του επιτρεπτού ή μη της χειροτέρευσης της θέσης του διοικουμένου καθώς και το ανασταλτικό αποτέλεσμα της άσκησης αυτών. Στο πέμπτο και τελευταίο κεφάλαιο παρουσιάζεται η θέση της ελληνικής νομολογίας, και ειδικά από το Συμβούλιο της Επικρατείας, το Ανώτατο Ακυρωτικό Διοικητικό Δικαστήριο αναφορικά με σημαντικά ζητήματα που αναφύονται από το θεσμό των διοικητικών προσφυγών και τη λειτουργία τους στο ελληνικό διοικητικό δίκαιο. Εν κατακλείδι, εξάγεται ένα γενικότερο συμπέρασμα- προσωπική θέση αναφορικά με τη λειτουργία των διοικητικών προσφυγών και κατά πόσο αυτές συντείνουν στην προστασία του διοικουμένου από την κρατική αυθαιρεσία βάσει της θέσης τους στην ελληνική έννομη τάξη.