«Κι όμως κινούνται… Μια διεπιστημονική συνάντηση για τις κινητικότητες και τον τουρισμό»

Η εξέλιξη των μεταφορικών μέσων κατά τον 20ό αιώνα σηματοδότησε μία ραγδαία ανάπτυξη στα δίκτυα μετακίνησης. Ειδικά σε ό,τι αφορά στον τουρισμό, η γιγάντωση της τουριστικής βιομηχανίας επέφερε τον εκδημοκρατισμό των τουριστικών πρακτικών σε ευρέα κοινωνικά στρώματα, κυρίως στη «Δύση». Για τον λόγο αυτό, μετά το 1970, δίκτυα κινητικότητας όπως τα τουριστικά απασχολούν διεθνώς ερευνητές πολλών διαφορετικών πεδίων. Κοινωνικοί επιστήμονες, συγκοινωνιολόγοι, και αρχιτέκτονες έχουν επιχειρήσει να αναλύσουν το φαινόμενο αυτό από τη σκοπιά της «στροφής στις κινητικότητες» [mobilities turn]. Η συγκεκριμένη προσέγγιση επιδιώκει να εξετάσει τις κοινωνικές σχέσεις «ως ένα πλήθος οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών πρακτικών, υποδομών και ιδεολογιών, οι οποίες περιλαμβάνουν ή παρεμποδίζουν συγκεκριμένους τύπους κίνησης ανθρώπων, ιδεών, πληροφοριών και πραγμάτων». Βασικός της στόχος είναι η αμφισβήτηση μιας αντίληψης της κοινωνίας ως «δοχείου» όπου πραγματοποιείται η δράση των υποκειμένων [container view of society], προσέγγιση που υποτιμά τη σημασία υπερεθνικών ροών στη συγκρότηση ταυτοτήτων πριν και κυρίως κατά τη διάρκεια της ύστερης νεωτερικότητας. Αντίθετα, οι υποστηρικτές της διερευνούν τα δίκτυα κίνησης ως συστατικό στοιχείο της καθημερινότητας των υποκειμένων που αναδιατάσσει τις κρατούσες κοινωνικές και γεωπολιτικές ιεραρχήσεις και τις χωρικές και ανθρωπογεωγραφικές σχέσεις. Υποστηρίζουν ότι ζητήματα όπως οι μεταφορές, ο τουρισμός, οι φοιτητικές ανταλλαγές και τα επαγγελματικά ταξίδια πρέπει να συνεξετάζονται.