Το γαλλικό εκστρατευτικό σώμα στο Μοριά: 1828-1833

Στις 28 Αυγούστου 1828 έφτασε στην Πελοπόννησο υπό τις διαταγές του στρατηγού Μαιζών ένα ισχυρό στρατιωτικό σώμα 14000 περίπου ανδρών, αποτελούμενο από πεζικό και ιππικό, στο όνομα και των τριών συμμαχικών Δυνάμεων, (Γαλλίας, Αγγλίας και Ρωσίας), με σκοπό να εκδιώξει το στρατό του Ιμπραήμ από την Πελοπόννησο, σύμφωνα με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 7ης /19ης Ιουλίου 1828. Παρά το γεγονός ότι είχε υπογραφεί στις 9(ν.η.) Αυγούστου 1828 η Συνθήκη της Αλεξάνδρειας, μεταξύ του Μωχάμετ Άλη και του ναύαρχου Κόδρινγκτον, που προέβλεπε την αναχώρηση των δυνάμεων του Ιμπραήμ και παρά το ότι η εκκένωση της Πελοποννήσου είχε ολοκληρωθεί ως τις αρχές Οκτωβρίου 1828, (ο ίδιος ο Ιμπραήμ αναχώρησε στις 4 Οκτωβρίου 1828), ένα μικρό τμήμα αυτής της γαλλικής στρατιάς παρέμεινε στην Ελλάδα για άλλα 5 χρόνια, ως το καλοκαίρι του 1833. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να διερευνήσει το ρόλο που έπαιξε το στράτευμα αυτό τόσο σε στρατιωτικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Κυρίως, επιχειρεί να καταδείξει την άποψη των πρωταγωνιστών, κατά κύριο λόγο Ελλήνων και Γάλλων, βασισμένη σε κείμενα των ίδιων. Επίσης, μελετάται η άποψη του ελληνικού τύπου της εποχής, προκειμένου να αποκωδικοποιηθεί καλύτερα αυτή η περίπλοκη περίοδος. Επιπροσθέτως, η εργασία θέτει ερωτήματα, (όπως για παράδειγμα πώς αντιλαμβάνονταν οι Έλληνες αυτή τη γαλλική παρουσία), και επιχειρεί να φωτίσει το σκοπό αυτού του στρατεύματος, το οποίο οι Γάλλοι αποκαλούσαν «στρατό κατοχής».