Η πορεία της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ο ρόλος της Ελλάδας

Αντικείμενο μελέτης της παρούσας εργασίας υπήρξε η πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ και ο καταλυτικός ρόλος των ελληνοτουρκικών σχέσεων σε αυτή. Το πρώτο κεφάλαιο πραγματεύεται το ζήτημα της Κύπρου, τις ελληνοτουρκικές διαφορές στο Αιγαίο, την διένεξη για τον εθνικό εναέριο χώρο και το καθεστώς αποστρατικοποίησης των νησιών. Στο δεύτερο κεφάλαιο περιγράφονται τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν από την αίτηση σύνδεσης της Τουρκίας το 1959, έως την υπογραφή αυτής και κλείνει με την αίτηση ένταξης της Τουρκίας στην τότε ΕΟΚ και την απόρριψή από την επιτροπή με τη δικαιολογία ότι καμία διεύρυνση δεν μπορούσε να γίνει έως το 1993 λόγω της εφαρμογής της ΕΕΠ. Ακολουθεί στο τρίτο κεφάλαιο η απειλή του casus belli από τη μεριά της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών υδάτων της στο Αιγαίο, η εισαγωγή των κριτηρίων της Κοπεγχάγης μετά τη κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ και η άρση του βέτο της Ελλάδας για την Συμφωνία Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ - Τουρκίας όπου και οδήγησε στην υπογραφή της. Το τέταρτο κεφάλαιο περιγράφει την κρισιμότερη εποχή στις σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας την τριετία 1996 - 1999 και τον αποκλεισμό της Τουρκίας από τον επόμενο γύρο της διεύρυνσης της ΕΕ. Η Σύνοδος Κορυφής στο Ελσίνκι αναγνωρίζει το καθεστώς υποψήφιας χώρας στην Τουρκία και η Σύνοδος Κορυφής των Βρυξελλών ορίζει την 3η Οκτωβρίου 2005 ως επίσημη ημερομηνία έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Τέλος, το έκτο κεφάλαιο περιγράφει την πρόοδο της Τουρκίας και την τήρηση του κοινοτικού κεκτημένου.