Η διακριτική ευχέρεια – το περιθώριο εκτίμησης των αναθετουσών αρχών στην απονομή δημοσίων συμβάσεων κατά το δίκαιο της Ε.Ε.

Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται η αποτύπωση περιπτώσεων ενδεικτικών διακριτικής ευχέρειας στο πλαίσιο απονομής των δημοσίων συμβάσεων του ενωσιακού δικαίου. Η έννοια της ευχέρειας της διοικητικής εξουσίας έχει ειπωθεί ότι είναι «υφασμένη στον αργαλειό του Συντάγματος» και διαπιστώνουμε ότι διατείνεται χάριν της αποτελεσματικότητας και της οικονομίας της διαδικασίας ανάθεσης. Το ίδιο το ΔΕΕ αναγνωρίζει ευρύτητα εκτίμησης στα θεσμικά όργανα, η οποία ενίοτε αντιπαλεύει με την αρχή της Νομιμότητας. Ο δικαστικός έλεγχος ποικίλει ως προς τα περιθώρια που αφήνει στις αναθέτουσες αρχές και θέτει ως όριο την πρόδηλη υπέρβαση των άκρων ορίων. Καθοριστική είναι η συμβολή του Δικαστηρίου στην επικύρωση των «οριζόντιων» πολιτικών στόχων της Ένωσης. Η διαπλαστική αλκή που επιδεικνύει εξισσοροπεί έντεχνα τα συμφέροντα του συνόλου κοινωνίας και πολιτών και των υποψηφίων αναδόχων παραλλήλως.