Μειονοτική επιρροή, διασύνδεση των στάσεων και πρόθεση για δράση: η απήχηση τηςαναρχικής ιδεολογίας και δράσης μέσα από το παράδειγμα του αντισπισισμού

Η έρευνα εξετάζει την αναρχική μειονοτική επιρροή μέσα από το παράδειγμα του αντισπισισμού, που προτάσσει την εναντίωση στην ανθρώπινη υπεροχή εις βάρος των υπολοίπων ζωικών ειδών. Ενσωματώνοντας την πολιτική θεωρία του αναρχισμού (π.χ. Berkman et al., 1995 • Walter, 2002), το κριτικό πλαίσιο της διαθεματικότητας (Crenshaw, 1989), τις θεωρίες περί ακτιβισμού και ριζοσπαστικοποίησης (π.χ. Moskalenko and McCauley, 2009), την Πλευρική Αλλαγή των Στάσεων (Glaser et al., 2015) και τη δομική διασύνδεσή τους (Crano, 2020), επιχειρήθηκε η πειραματική αποτύπωση του αντισπισιστικού αντίκτυπου σε δείγμα 726 ατόμων με τη διασταύρωση των ανεξάρτητων μεταβλητών «Πρακτικής Διεκδίκησης» (Βία, Μη Βία) και «Επισήμανση Διαθεματικότητας» (Ναι, Όχι) πάνω σε μετρήσεις άμεσης (συμφωνία με το κείμενο) και έμμεσης διαθεματικής (έθνος/φυλή, φύλο, τάξη, είδος, εξουσία) επιρροής αλλά και πάνω στις ακτιβιστικές και ριζοσπαστικοποιημένες προθέσεις υπέρ των ζώων. Η βασική υπόθεση ήταν ότι η επίτευξη άμεσης μπορεί να εξασφαλίσει την έμμεση επιρροή και να καθοδηγήσει την πρόθεση για φιλόζωη συμπεριφορά. Ειδικότερα, ότι η μη βία οδηγεί στην άμεση επιρροή, στις κοντινά συνδεόμενες με τον αντισπισισμό στάσεις και τον ακτιβισμό, ενώ η βία επιδρά στις μακρύτερα συνδεόμενες στάσεις και το ριζοσπαστισμό. Οι υποθέσεις εν μέρει επιβεβαιώθηκαν ενώ τα ευρήματα συζητιούνται σε μια προσπάθεια γεφύρωσης υποσχόμενων πεδίων της κοινωνιοψυχολογικής έρευνας, κρίσιμων σημείων πολιτικής και κοινωνιολογικής θεωρίας και βιωμένης πρακτικής των κοινωνικών κινημάτων.