Η νομική προστασία από την ηθική παρενόχληση στις εργασιακές σχέσεις

Τι είναι εκφοβισμός; Ο εκφοβισμός στο χώρο εργασίας έχει περιγραφεί με διάφορους τρόπους. Επαναλαμβανόμενη ανάρμοστη συμπεριφορά, άμεση ή έμμεση, είτε λεκτική, σωματική ή διαφορετική, η οποία διεξήχθη από ένα ή περισσότερα πρόσωπα έναντι κάποιου άλλου ή άλλων, στον τόπο εργασίας ή / και κατά τη διάρκεια της εργασίας, η οποία θα μπορούσε εύλογα να θεωρηθεί ότι υπονομεύει το ατομικό δικαίωμα στην αξιοπρέπεια κατά την εργασία . Ένα μεμονωμένο περιστατικό της συμπεριφοράς που περιγράφεται στον ανωτέρω ορισμό μπορεί να αποτελεί προσβολή της αξιοπρέπειας στην εργασία, αλλά ως ένα εφάπαξ περιστατικό δεν θεωρείται εκφοβισμός. Παραδείγματα συμπεριφοράς που ενδέχεται να συνιστούν εκφοβισμό: Σκόπιμη υπονόμευση κάποιου, Εμπάθεια και ειδική αρνητική μεταχείριση κάποιου, Δυσφήμιση ενός ατόμου, Ο κοινωνικός αποκλεισμός και η απομόνωση, Εκφοβισμός, Επιθετική ή άσεμνη γλώσσα, Ανέκδοτα που είναι προφανώς προσβλητικά για ένα άτομο με προφορικό λόγο ή e-mail, Προσβολή με εχθρική συμπεριφορά, κατασκοπεία και καταδίωξη, Αδικαιολόγητη ανάθεση καθηκόντων, τα οποία είναι προφανώς δυσμενή για ένα άτομο, Επαναλαμβανόμενες αιτήσεις με προθεσμία αδύνατη ή αδύνατα καθήκοντα κ.λ.π. Μέτρα : Διαπαιδαγώγηση και αντίστοιχη ανατροφή, Προώθηση και ενθάρρυνση της πρόληψης του εκφοβισμού και των ατυχημάτων ή βλάβης της υγείας, Ενθάρρυνση των δραστηριοτήτων που προωθούν την ασφάλεια, την υγεία και την ευημερία, Παροχή πληροφοριών και συμβουλών σχετικά με τα θέματα αυτά, Ανάληψη και δημοσίευση ερευνών σχετικά με τον εκφοβισμό, την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία, Πρόβλεψη με την επιβολή σχετικών νομοθετικών διατάξεων. Ως εκ τούτου, οι εργοδότες οφείλουν να βεβαιωθούν ότι το σύστημα της εργασίας δεν είναι ένα περιβάλλον όπου η παρενόχληση διευκολύνεται ή γίνεται ανεκτή. Όταν ο εκφοβισμός εντοπίζεται (μέσω νόμιμων καταγγελιών), οι εργοδότες πρέπει να έχουν ένα κατάλληλο σύστημα για την αντιμετώπιση των καταγγελιών του εκφοβισμού, και να ενεργήσουν τα δέοντα για την εφαρμογή του εν λόγω συστήματος. Τα συνδικάτα θα πρέπει να αξιολογούν το σύστημα αυτό και να κάνουν συστάσεις, και όπου απαιτείται, να χρησιμοποιούν τη δύναμή τους, προκειμένου να εξασφαλιστεί η καλή λειτουργία των ομαλών εργασιακών συνθηκών και ο εκφοβισμός να μην αποτελεί κίνδυνο για την υγεία ή / και την ασφάλεια του εργαζόμενου. Ένα πρότυπο και ένα περίγραμμα των κατάλληλων διαδικασιών τυπικά και άτυπα μπορεί να βρεθεί σε έναν κώδικα ορθής πρακτικής για την πρόληψη και τη διαχείριση της παρενόχλησης στο χώρο εργασίας. Εκφοβισμός: Θέμα Υγείας και Ασφάλειας Ο εκφοβισμός είναι ένα θέμα στο χώρο εργασίας και εντοπίζεται σε ευρύ πλέγμα ανθρωπίνων σχέσεων. Συχνά είναι ένα νομικό ζήτημα, ένα προσωπικό αλλά και δημόσιο θέμα της υγείας. Πρόκειται για ένα θέμα υγείας και ασφάλειας, στο μέτρο που ο εκφοβισμός έχει χαρακτηριστεί ως επικίνδυνος, καθώς μπορεί να οδηγήσει τόσο σε προβλήματα ασφάλειας, όσο και σε προβλήματα υγείας. Έτσι, πολλοί φορείς και ενδιαφερόμενοι είναι εμπλεκόμενοι σε αυτό το δύσκολο θέμα. Δικαιώματα και υποχρεώσεις των Εργοδοτών και Εργαζομένων Οι εργαζόμενοι έχουν δικαιώματα και ευθύνες. Οι εργαζόμενοι έχουν υποχρέωση απέναντι στους συναδέλφους τους να μην τους εκφοβίζουν, και έχουν δικαιώματα, εφόσον κατηγορούνται για εκφοβισμό, ο οποίος πρέπει φυσικά να αποδειχθεί. Αυτό είναι που διαφοροποιεί την παρενόχληση από τους άλλους εργασιακούς κινδύνους, καθώς οι άνθρωποι οι οποίοι κατηγορούνται έχουν εργασιακά δικαιώματα, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορούν απλά να απομακρυνθούν, εάν βλάπτουν τους άλλους, αλλά το θέμα θα πρέπει να προχωρήσει δίκαια και με διαφάνεια, έτσι ώστε τα δικαιώματα του καθενός να ικανοποιούνται πλήρως. Σε περίπτωση που έχουν εντοπιστεί φαινόμενα εκφοβισμού, (μέσα από μια σειρά καταγγελιών, για παράδειγμα) οι εργοδότες πρέπει να λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για να τα αποτρέψουν (μέσω της ευαισθητοποίησης και της κατάρτισης, καθώς και της άμεσης αντίδρασης για την επίλυση ζητημάτων / ερευνών / μέτρων ελέγχου). Όταν συμβεί ο εκφοβισμός, οι εργοδότες θα πρέπει να αποτρέψουν τον κίνδυνο βλάβης ή επιδείνωσης της υγείας των εργαζομένων με την παροχή και την εφαρμογή κάθε είδους στήριξης και βοήθειας, σε όλη τη διαδικασία, καθώς και αναθεώρησης και παρακολούθησης του περιβάλλοντος στη συνέχεια, στο βαθμό που είναι λογικό. Οι διευθυντές, γιατροί εργασίας και οι εποπτικές αρχές έχουν ιδιαίτερη ευθύνη να εξασφαλίσουν την αξιοπρέπεια στο χώρο εργασίας για όλους. Θα πρέπει να είναι σε ετοιμότητα για το ενδεχόμενο της εκφοβιστικής συμπεριφοράς και να είναι εξοικειωμένοι με τις διαδικασίες για την αντιμετώπιση του φαινομένου του εκφοβισμού. Η συμπεριφορά τους πρέπει να αποτελεί πρότυπο για τους άλλους, Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι διαχειριστές, επόπτες και όσοι βρίσκονται στην εξουσία θα πρέπει να έχουν επίγνωση της δικής τους συμπεριφοράς κατά την εργασία και να μην συμμετέχουν σε οποιαδήποτε ανάρμοστη, εκφοβιστική συμπεριφορά. Το κύριο νομικό εργαλείο μας, ο Νόμος 3304/2005, ναι μεν έχει ως σκοπό την πάταξη της παραβίασης της αρχής της ίσης μεταχείρισης και της προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο, ωστόσο δε, περιορίζει το παράνομο των παρενοχλήσεων, μόνο σε αυτές που έχουν ως έρεισμα τη φυλετική ή εθνική καταγωγή, το θρήσκευμα ή τις πεποιθήσεις του εργαζόμενου, την αναπηρία, την ηλικία ή το γενετήσιο προσανατολισμό και δεν εστιάζει στην συνολική πάταξη οποιασδήποτε παρενοχλητικής ενέργειας στο χώρο εργασίας, ώστε να προστατευτεί εν γένει η ηθική υπόσταση, η προσωπικότητα, η επαγγελματική τιμή και έκφραση, και να αποτραπούν δυσμενείς και βλαπτικές επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική υγεία του θύματος. Συνεπώς, είναι αναγκαίο να υπάρξει μια συγκροτημένη νομοθετική πρωτοβουλία τροποποίησης και συμπλήρωσης του Νόμου 3304/2005, καθώς και κωδικοποίησης των λοιπών κατακερματισμένων συναφών διατάξεων, άλλως να επιλεγεί η εισαγωγή μίας νέας ad hoc, αυτοτελούς νομοθετικής ρύθμισης, προκειμένου να καλύπτεται και να αντιμετωπίζεται κάθε μορφή ψυχολογικής βίας, που προσβάλλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.