Ο συνταγματικός θεσμός της τριτενέργειας των θεμελιωδών δικαιωμάτων, ως σημείο συνάντησης του δημοσίου με το ιδιωτικό δίκαιο

Με τη συνταγματική αναθεώρηση του έτους 2001 λαμβάνει σάρκα και όστα, μέσα από τη διάταξη του άρθρου 25 παρ. 1γ’ του Συντάγματός μας η θεωρία της Τριτενέργειας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων όχι μόνο στις σχέσεις Κράτους-Πολίτη, αλλά και στις αντίστοιχες του Ιδιωτικού Δικαίου. Αποτελεί τομή στη θεωρία την οποία ακολουθούσε μέχρι τότε το εγχώριο νομικό σύστημα, καθώς πλέον, προστίθεται ένα καίριας σημασίας ερμηνευτικό εργαλείο, πέρα από τις γενικές ρήτρες, ώστε να ενισχυθεί η έννομη προστασία των ιδιωτικών σχέσεων. Η Τριτενέργεια θα εκκινήσει ως γερμανικός νομικός θεσμός, γρήγορα όμως θα υιοθετηθεί από πολλές έννομες τάξεις και ενισχύσει τη θέση της μέσω του Ευρωπαϊκού Δικαίου. Στην παρούσα εργασία θα παρακολουθήσουμε τη γέννηση και την εξέλιξη του θεσμού, τις θεωρητικές και πρακτικές προβληματικές που προέκυψαν, τη συμβολή της στον επαναπροσδιορισμό του εύρους της ακτινοβολίας του Συντάγματος, το κατά πόσον συγκεκριμένα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα τριτενεργούν άμεσα ή έμμεσα σε σχέσεις μεταξύ ιδιωτών και τέλος θα παρατεθεί σχετική νομολογία προς αναδίφηση. Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά γίνεται για την παρουσία του θεσμού της Τριτενέργειας στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο, ενώ εξετάζεται και η εφαρμογή της στο πλαίσιο της ΕΣΔΑ.