Η Ευρωπαϊκή πολιτική άμυνας και ασφάλειας μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η Ρωσία

Η Ευρώπη αντιμετωπίζει μεγάλα κρίσιμα θέματα, τα οποία απαιτούν τις αντίστοιχες κατάλληλες πολιτικές. Η ευρωπαϊκή οικονομική κρίση, η κοινή νομισματική ένωση, το κοινό νόμισμα (ευρώ), τα περιβαλλοντικά ζητήματα, η αποκοιοποιήση και το μεγάλο κύμα μετανάστευσης από τρίτες χώρες, η εμφάνιση νέων απειλών όπως είναι η τρομοκρατία και τα όπλα μαζικής καταστροφής, η προστασία των ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, η προστασία των συνόρων, τα εσωτερικά προβλήματα και οι διαμάχες στα Βαλκάνια, οι περιφερειακοί πόλεμοι, η ανάδειξη των ΗΠΑ σε μια υπερδύναμη, είναι μερικά από τα σημαντικά ζητήματα που αντιμετωπίζει. Η προσπάθεια δημιουργίας ενός αυτόνομου συστήματος άμυνας και ασφάλειας παραμένει για την Ευρωπαϊκή Ένωση ένα βασικό ζήτημα. Η ΕΕ έχει προσπαθήσει να το επιτύχει με διάφορα σημαντικά βήματα όπως είναι η ανάπτυξη μια κοινής πολιτικής στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας. Από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, όπου τέθηκαν οι βάσεις για μια Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας (ΚΕΠΠΑ) με ευρωπαϊκό, ανεξάρτητο χαρακτήρα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καταφέρει να έχει μια αργή σταθερή πορεία που έχει οδηγήσει στην δημιουργία πολιτικών και στρατιωτικών θεσμών για την αποτελεσματικότερη δράση και τη δημιουργία ενός κοινού πλαισίου δράσεως. Κύριος στόχος αυτής της εργασίας είναι να παρουσιάσει τις ευρωπαϊκές προσπάθειες που έχουν γίνει από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου μέχρι σήμερα από την μεριά της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας, τις σχέσεις της με την Ρωσία και τις ΗΠΑ, τους προβληματισμούς που έχει δημιουργήσει αυτό το ζήτημα σε Ευρωπαϊκό και Αμερικανικό επίπεδο και τις προοπτικές για το μέλλον που έχει. Σχετικά με την Ρωσία, θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε όλες τις πολιτικές και τις δράσεις της που έχουν γίνει σχετικά με τον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, της άμυνας και της ασφάλειας, τις προσπάθειες που έκανε να ενισχύσει και να εδραιώσει μια ισχυρή θέση στο διεθνές σύστημα, τις συγκρούσεις σε πολιτικό επίπεδο και στρατιωτικό με την Ουκρανία και την Γεωργία και τέλος τις μελλοντικές της σχέσεις με την Ευρωπαική Ένωση και το ΝΑΤΟ.