Cesare Lombroso και Ευρω-Αμερικανοί επίγονοι: προσεγγίσεις της γυναίκας εγκληματία

Οι πρώτες επιστημονικές μελέτες του εγκληματικού φαινομένου, απαλλαγμένες από θεολογικές και μεταφυσικές εξηγήσεις, επιχειρήθηκαν με τις βιολογικές θεωρίες στα τέλη του 18ου αιώνα και τον 19ο αιώνα. Οι πρώτες θεωρήσεις για το έγκλημα προέκυψαν σχεδόν ταυτόχρονα σε Αμερική και Ευρώπη. Οι Rush, Pinel και Prichard προσέγγισαν την εγκληματική συμπεριφορά ως αποτέλεσμα εγκεφαλικής αλλοίωσης μέσα από την θεωρία της ηθικής παραφροσύνης. Σχεδόν σύγχρονη της θεωρίας της ηθικής παραφροσύνης, η επιστήμη της φρενολογίας με κύριους εκφραστές τους Gall και Spurzheim, επιχείρησε να εξηγήσει εν γένει την ανθρώπινη συμπεριφορά χαρτογραφώντας τον εγκέφαλο και χωρίζοντάς το σε όργανα τα οποία ήταν υπεύθυνα για κάθε έκφανση της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Μια παρόμοια προσπάθεια έγινε και από τον Broca, ο οποίος εστίασε κατά βάση στο μέγεθος του κρανίου και της χωρητικότητας αυτού, αλλά και προχωρώντας σε ανθρωπομετρικές μελέτες. Οι θεωρίες του εξελικτισμού και του εκφυλισμού και η ιδέα της κληρονομικότητας των εκφυλιστικών καταστάσεων από γενιά σε γενιά, ήταν ζητήματα που επηρέασαν την εγκληματολογική σκέψη του Lombroso. Στα παραπάνω επιστημονικά ρεύματα μεταξύ άλλων που δεν παρουσιάζονται στην παρούσα εργασία, κράτησε ο Lombroso για να χτίσει την θεωρία του γεννημένου άνδρα και γυναίκας εγκληματία. Με καθαρά θετικιστικό τρόπο ο Lombroso, καινοτόμησε δημιουργώντας μια ολοκληρωμένη θεωρία για το εγκληματικό φαινόμενο. Μια θεωρία που ενισχύονταν από διαφορετικά επιστημονικά πεδία όπως, της ιατρικής, της ανθρωπολογίας, της ψυχολογίας αλλά και της νομικής. Ιδιαίτερη σημασία έχει η προσέγγιση της γυναίκας εγκληματία, όπως αύτη επιχειρήθηκε από τον Lombroso, ο οποίος μέσα από το έργο του δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να αναδείξει την ανωτερότητα του άνδρα μέσα από την οριοθέτηση της γυναικείας ύπαρξης, ορίζοντάς την ως κατώτερη του άνδρα, με μειωμένες πνευματικές και σωματικές ικανότητες και κοινωνικές δεξιότητες σε σχέση με αυτές του άνδρα.