Νομικοί και ηθικοί προβληματισμοί περί του εμβολίου για τον κορωνοϊό (Covid-19)

Η παρούσα εργασία «Νομικοί και Ηθικοί προβληματισμοί για το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού COVID-19» πραγματεύεται απόψεις και προβληματισμούς περί του εμβολιασμού, τόσο ηθικά όσο και νομικά. Αρχικά γίνεται μια αναφορά σχετικά με την οργάνωση των εμβολιασμών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ακολούθως η συζήτηση επεκτείνεται στους νομικούς προβληματισμούς σχετικά με το εμβόλιο στο πλαίσιο της προστασίας της δημόσιας υγείας, ενώ παρουσιάζονται αναλυτικά απόψεις και προβληματισμοί ως προς τη συνταγματικότητα και την υποχρεωτικότητα ή μη των εμβολιασμών, καθώς και στην αρχή της συναίνεσης κατόπιν ενημέρωσης του ασθενούς. Επίσης, ειδική αναφορά γίνεται στον σχολικό εμβολιασμό και στο ενδεχόμενο υποχρεωτικότητας αυτού, αλλά κυρίως στα εχέγγυα ασφαλείας που πρέπει να υπάρχουν (και εάν υπάρχουν, εν προκειμένω) ιδιαίτερα όταν πρόκειται για την ευαίσθητη παιδική ηλικία. Εν συνεχεία, στα ηθικά ζητήματα που προκύπτουν, παρατίθενται προβληματισμοί σχετικοί με την πρώιμη έγκριση των εμβολίων (καθώς όπως είναι ευρέως γνωστό, είναι απαραίτητη η δοκιμαστική περίοδος κλινικών δοκιμών προ της εγκρίσεως, προκειμένου να ελεγχθεί και να αξιολογηθεί η βαρύτητα των παρενεργειών ώστε να εγκριθεί ή να απορριφθεί, εν τέλει, η φόρμουλα), περί των συστατικών των εμβολίων, καθώς υπάρχουν αναφορές για χρήση εμβρυϊκών κυττάρων, ενώ επίσης απαντάται ιατρικώς το ερώτημα για τα εμβόλια mRNA περί ενδεχόμενης μετάλλαξης DNA, κάτι που πολλοί αναφέρουν, χωρίς να έχουν τις απαραίτητες γνώσεις. Τέλος, προκύπτει το ζήτημα ανάληψης ευθυνών από σοβαρές παρενέργειες (που ήδη έχουν προκύψει, καθώς είναι πολλά τα περιστατικά θανάτου μετά από εμβολιασμό), ενώ επίσης αναφέρεται το ζήτημα προστασίας από τις μεταλλάξεις. Εν κατακλείδι, γίνεται λόγος για ένα από τα κυριότερα ηθικά ζητήματα που προκύπτουν ανάμεσα σε υπέρμαχους και αντίθετους του εμβολιασμού για τον κορωνοϊό. Δεν είναι άλλο, από τον αναπόφευκτο διαχωρισμό και την κοινωνική αποξένωση που σταδιακά, οδηγεί σε ανθρωπιστική κρίση. Τον τελευταίο χρόνο, έχει κάνει την εμφάνισή της παγκοσμίως μια υγειονομική μάστιγα, πρωτόγνωρη ομολογουμένως για τα σύγχρονα δεδομένα, η οποία έχει κηρύξει όλο τον πλανήτη σε κατάσταση Πανδημίας. Ο κορωνοϊός (Covid-19), ιδιαίτερα απειλητικός για την ανθρώπινη ζωή, έχει μονοπωλήσει τους τελευταίους μήνες το ενδιαφέρον όλων, σκορπώντας τον τρόμο και την αγωνία για όσους νοσούν ή ακόμα δεν έχουν νοσήσει. Εξαπλώθηκε ραγδαία σε όλες τις χώρες του κόσμου, ξεκινώντας από την Κίνα το 2019, με χιλιάδες νέα κρούσματα καθημερινά, ενώ ήδη του αποδίδονται εκατομμύρια θάνατοι. Η επιδημιολογική έξαρση της νόσου εξασθένησε βαθμιαία το σύστημα υγείας, το οποίο αν και ήταν επαρκώς στελεχωμένο για την αντιμετώπιση των ασθενών ποικίλλων παθήσεων, ήταν απροετοίμαστο να δεχτεί έναν τόσο μεγάλο όγκο ασθενών με τόσο σοβαρές επιπλοκές που έχρηζαν και χρήζουν ιδιαίτερης φροντίδας. Από τις πρώτες εβδομάδες ξεκίνησαν οι έρευνες εύρεσης αντίδοτου για τη νόσο, η οποία είχε ήδη κατακλύσει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού παγκοσμίως, ενώ είχε ήδη επιφέρει χιλιάδες θανάτους σε μικρό χρονικό διάστημα. Μετά από αρκετούς μήνες ερευνών, οι φαρμακευτικές εταιρίες σταδιακά παρουσίαζαν προτεινόμενα εμβόλια, παραπλήσια μεταξύ τους, τα οποία είχαν αποτελεσματικότητα βάσει των λίγων δοκιμών και των πειραματισμών τους. Η επικρατούσα κρίσιμη κατάσταση, δεν έδωσε την πολυτέλεια περαιτέρω σκέψεων και δραστικότερων δοκιμών, έτσι τα εμβόλια ξεκίνησαν να διατίθενται στα κράτη και οι πρώτοι εμβολιασμοί ήταν ήδη γεγονός. Η διχογνωμία που επικρατεί μέχρι και σήμερα και οι αντικρουόμενες απόψεις που συχνά διατυπώνονται για το εμβόλιο κατά του Covid-19, αποτέλεσαν για τον ερευνητή μια βιοηθική πρόκληση και αποφάσισε μέσω της παρούσας εργασίας να αναφερθεί σε μερικά από τα κυριότερα νομικά ζητήματα που προκύπτουν σε σχέση με τον εμβολιασμό, αλλά και να εκθέσει ορισμένους ηθικούς προβληματισμούς περί αυτού.