Βιώσιμη ανάπτυξη και Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη: δυνατότητες εφαρμογής στο ελληνικό περιβάλλον

Η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (ΕΚΕ) είναι μια επιχειρηματική στρατηγική που αποκτά ιδιαίτερη σημασία στη σύγχρονη πραγματικότητα, ωστόσο, το περιεχόμενο της και τα οφέλη της παραμένουν, ακόμη και σήμερα, άγνωστα σε πολλές επιχειρήσεις, αλλά και στο ευρύ κοινό. Το ξέσπασμα της περιβαλλοντικής κρίσης της δεκαετίας του ’70 οδήγησε στην αυξανόμενη συνειδητοποίηση της κοινωνίας ότι η «ανάπτυξη» οφείλει να εδράζεται σε βιώσιμα πρότυπα. Θεωρήθηκε, λοιπόν, ότ η Βιώσιμη Ανάπτυξη (ΒΑ) είναι η ανάπτυξη που χρειάζεται ο πλανήτης μας για να υπάρξει και να απολαύσουν τη ζωή σε αυτόν, τόσο οι γενιές του παρόντος, όσο και του μέλλοντος. Μια σειρά από «σκάνδαλα» τη δεκαετία του ’90 από τη δράση των επιχειρήσεων είχε ως αποτέλεσμα την ανάγκη σύνδεσης της ΕΚΕ με τη ΒΑ. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ιδιωτικός τομέας θεωρήθηκε ότι δύναται να διαδραματίσει σπουδαίο ρόλο στην επίτευξη των 17 Στόχων της Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ) και να συνεισφέρει στην επιτυχία της εθνικής και παγκόσμιας βιωσιμότητας. Ο σκοπός, επομένως, της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διείσδυση σε θέματα που σχετίζονται άμεσα με την ΕΚΕ και τη ΒΑ, και ιδιαίτερα η ανίχνευση της μεταξύ τους σχέσης στο ελληνικό περιβάλλον. Στο πλαίσιο αυτό, η ερευνητική μας προσπάθεια έλαβε την κατεύθυνση της ποσοτικής μελέτης, ανίχνευσης, καταγραφής, επεξεργασίας και παρουσίασης των απόψεων των επιχειρήσεων του κλάδου της μεταποίησης του νομού Αιτωλοακαρνανίας, όσον αφορά την ΕΚΕ και τη ΒΑ, καθώς και το βαθμό συμφωνίας ή διαφωνίας του σε μια σειρά από πρακτικές ΕΚΕ που μπορούν να συμβάλλουν στη ΒΑ.