Πολιτικές ένταξης ασυνόδευτων ανηλίκων αιτούντων άσυλο: ο λόγος των μη κρατικών φορέων

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η ένταξη των ασυνόδευτων ανηλίκων αιτούντων άσυλο μέσω των προγραμμάτων κοινωνικής πολιτικής που εφαρμόζουν οι μη κρατικοί φορείς. Συγκεκριμένα, διερευνάται η περίπτωση των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων στον ελληνικό χώρο. Σε αυτό το πλαίσιο η μεθοδολογία που επιλέχθηκε είναι η ποιοτική έρευνα. Επίσης, ως καθαυτό πεδίο της έρευνας επιλέχθηκαν οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ΑΡΣΙΣ, η Μετάδραση, η PRAKSIS, η Αποστολή, ο Σύλλογος Μερίμνης Ανηλίκων, ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, ο Νόστος και οι Γιατροί του Κόσμου. Επιπλέον, το εργαλείο που επιλέχθηκε για την διερεύνηση του θέματος είναι οι ημιδομημένες συνεντεύξεις σε βάθος. Η ανάλυση του περιεχομένου των συνεντεύξεων ανέδειξε το φάσμα των υπηρεσιών που παρέχονται για την υποδοχή, προστασία και ένταξη των ασυνόδευτων ανηλίκων αιτούντων άσυλο, τα προβλήματα που παρατηρούνται μέσα από την εφαρμογή των συγκεκριμένων προγραμμάτων και τα κενά της κρατικής κοινωνικής πολιτικής για την συγκεκριμένη ομάδα. Από τα προαναφερθέντα συμπεράσματα αναπτύσσεται η υπόθεση εργασίας ότι τελικά η εφαρμογή προγραμμάτων κοινωνικής πολιτικής για ασυνόδευτους ανήλικους αιτούντες άσυλο από μη κρατικούς φορείς οδηγεί σε υποκατάσταση της κρατικής κοινωνικής πολιτικής για τους ασυνόδευτους ανήλικους καλύπτοντας κενά σε σημαντικούς τομείς που αφορούν την προστασία και την ένταξη των ανηλίκων. Η συγκεκριμένη υπόθεση εργασίας αποτελεί καρπό της μέχρι τώρα εμπειρικής έρευνας του θέματος και δύναται να ερευνηθεί σε μια μελλοντική ποιοτική έρευνα.