Η οικειοποίηση του φλαμένκο στο Αθηναϊκό πλαίσιο και το αφήγημα της «αυθεντικότητας»

Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η ανάδειξη των διαφορετικών όψεων του αφηγήματος της «αυθεντικότητας» του φλαμένκο και του τρόπου με τον οποίον οι διαφορετικές διαπραγματεύσεις της έννοιας αυτής συνδέονται με διαφορετικές οικειοποιήσεις του χορού στο Αθηναϊκό συμφραζόμενο. Αντλώντας από μια σύντομη επιτόπια έρευνα σε σχολή χορού στην Αθήνα καθώς και μέσα από ανάλυση λόγου ιστοσελίδων σχολών χορού, η έννοια της «αυθεντικότητας» εμφανίζεται ρευστή και υπό διαρκή διαπραγμάτευση ανάμεσα σε μαθητές και καθηγητές σχολών χορού. Έμφαση στην παρούσα εργασία δόθηκε στον τρόπο που το σώμα και ο υλικός πολιτισμός ως προέκτασή του, συμμετέχουν ενεργά στην αναζήτηση και συγκρότηση της «αυθεντικότητας» κατά τη χορευτική διαδικασία, κυρίως υπό το πρίσμα της πραξεολογικής θεώρησης του J. P. Warnier.