Ανάμεσα σε δύο ηπείρους (Κεφαλονιά - Ανατολική Αφρική): η μυθολογία μιας οικογένειας μέσα από άλμπουμ φωτογραφίας

Το ενδιαφέρον για την ενασχόληση με τα οικογενειακά άλμπουμ φωτογραφίας ξεκινάει από το 1980 με το βιβλίο του Ρολάν Μπαρτ «Ο φωτεινός θάλαμος» και κορυφώνεται με την κοινωνιολογία του φεμινισμού τη δεκαετία του ’80. Σηματοδοτεί την προσπάθεια των γυναικών να αναλύσουν το ατομικό με κοινωνικούς όρους, να αναλύσουν τις οικογενειακές φωτογραφίες για να συνειδητοποιήσουν και να διαμορφώσουν την ταυτότητά τους. Με αφετηρία αυτό το θεωρητικό υπόβαθρο εξετάζεται πώς τα οικογενειακά άλμπουμ φωτογραφίας διαμορφώνουν την ιστορία μιας οικογένειας. Δημιουργούν μια παράλληλη ιστορία, μια μυθολογία για τα μέλη της τα νεότερα, τα οποία προσπαθούν μέσα από αφηγήσεις και εικόνες να ανασυνθέσουν τη δική τους προσωπική ιστορία και να κατανοήσουν τη συνέχεια και τους δεσμούς με τους προγόνους τους. Συγκεκριμένα εξετάζεται η ιστορία της οικογένειας της μητέρας μου που χωρίστηκε σε δύο ηπείρους. Διερευνώνται τα τραύματα που προκλήθηκαν και γίνεται προσπάθεια να κατανοηθούν και να επέλθει συμφιλίωση με αυτά τα φαντάσματα του παρελθόντος. Μέσα από αυτή την ενασχόληση γίνεται αναζήτηση της προσωπικής ταυτότητας και προσπάθεια κατανόησης του εαυτού μας. Οι φωτογραφίες αντιμετωπίζονται, όχι ως εξωτερικό συμβάν, αλλά ως εσώτερος εαυτός, ως απαντήσεις σε ερωτήματα, ως μια άλλη ψυχαναλυτική διαδρομή προς το Εγώ, ως κατάδυση στο παρελθόν μιας οικογένειας και σε ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη διαδρομή της στον χρόνο και στον τόπο. Συγχρόνως όμως οι φωτογραφίες χρησιμοποιούνται και ως μαρτυρίες μιας άλλης εποχής, ως παρελθοντικός χρόνος, ως διαδρομή στην ιστορία, που φέρει τα σημάδια της αποικιοκρατίας, δύο παγκοσμίων πολέμων και του ελληνικού εμφυλίου. Η μέθοδος η οποία ακολουθείται βασίζεται στην ανθρωπολογική προσέγγιση της G. Rose και στην ψυχαναλυτική φεμινιστική ματιά της A. Keary, της A. Kuhn και της M. Hirsch.