Ξένοι μαχητές και πρόληψη τρομοκρατίας

Τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου στη Συρία (2011), ένα φαινόμενο που προκαλεί έντονο προβληματισμό και ανησυχία στη διεθνή κοινότητα είναι αυτό των ξένων μαχητών και συγκεκριμένα των ξένων τρομοκρατών μαχητών. Η ανησυχία των κρατών για την εσωτερικής τους ασφάλεια και τα κατασταλτικά μέτρα που λαμβάνουν οδηγούν συχνά σε σύγκρουση ανάμεσα στην υποχρέωση προστασίας των πολιτών τους από τρομοκρατικές ενέργειες αλλά και την ταυτόχρονη υποχρέωση σεβασμού των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στα πλαίσια αυτά το Συμβούλιο της Ευρώπης μέσω της Σύμβασης για την Παρεμπόδιση της Τρομοκρατίας (2005) και του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της (2015) επιθυμεί να δημιουργήσει έναν κοινό τρόπο αντιμετώπισης των ξένων τρομοκρατών μαχητών, ο οποίος θα είναι μεν αποτελεσματικός αλλά ταυτόχρονα θα είναι και σύμφωνος με τις θεμελιώδεις αξίες και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως αυτά απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Η παρούσα εργασία εξετάζει και αναλύει τα αδικήματα που ποινικοποιούνται από τα δυο διεθνή κείμενα, τα μέτρα που λαμβάνονται για την καλύτερη δυνατή προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και επίσης παρουσιάζει ορισμένους προβληματισμούς σχετικά με τον τρόπο εφαρμογής τους. Τέλος καταλήγει στο συμπέρασμα της επιτακτικής ανάγκης για αρμονική συνύπαρξη ανάμεσα σε οποιαδήποτε αντιτρομοκρατική στρατηγική και το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.