Τα προσφυγικά σωματεία στη Νέα Κοκκινιά στο Μεσοπόλεμο: μνήμη και ταυτότητες

Η εργασία έχει ως ερευνητικό αντικείμενο τους προσφυγικούς συλλόγους, που ιδρύθηκαν στον συνοικισμό της Νέας Κοκκινιάς την περίοδο του Μεσοπολέμου. Η έρευνα εξετάζει τη σωματειακή οργάνωση των προσφύγων της πρώτης γενιάς και παρακολουθεί το φαινόμενο της εθελοντικής συσσωμάτωσης από την ίδρυση του αμιγώς προσφυγικού συνοικισμού το 1923 μέχρι την επιβολή της δικτατορίας του Ι. Μεταξά, το 1936.\r\n Από την έρευνα εντοπίστηκαν δεκαπέντε προσφυγικοί σύλλογοι, οι οποίοι κατηγοριοποιήθηκαν σε δυο υποομάδες με βάση το κριτήριο για την ίδρυσής τους. Στην πρώτη ομάδα περιλήφθηκαν οχτώ σύλλογοι, οι οποίοι συγκροτήθηκαν με βάση τον τόπο εγκατάστασης. Στη δεύτερη ομάδα εντοπίστηκαν εφτά εθνοτοπικοί σύλλογοι, οι οποίοι ιδρύθηκαν βάσει του τόπου καταγωγής των προσφύγων. Οι παραπάνω σύλλογοι κατηγοριοποιήθηκαν σε κοινωνικούς, πολιτικούς, αλληλοβοηθητικούς και πολιτιστικούς σύμφωνα με τις λειτουργίες τους. Παρουσιάστηκε πώς οι πρόσφυγες μετέφεραν την πρότερη εμπειρία της συσσωμάτωσης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στον νέο τόπο εγκατάστασής τους και για να αντιμετωπίσουν τις νέες ανάγκες που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του έθνους-κράτους. Αναζητήθηκε η νέα πολιτισμική τους συνάφεια, η οποία στηρίχθηκε στο τραύμα του εκτοπισμού, της προσφυγιάς και της μνήμης των προηγούμενων πατρίδων. Μελετήθηκε ο τρόπος με τον οποίο οι προσφυγικοί σύλλογοι έστηναν το μνημονικό τους αφήγημα με την προοπτική της αποκατάστασης και της ενσωμάτωσης στην Νέα Κοκκινιά.H εργασία στηρίχθηκε σε αρχειακή έρευνα και στην μελέτη του λόγου των καταστατικών των συλλόγων. Επιβεβαιωτικά χρησιμοποιήθηκε ο προσφυγικός τύπος της εποχής. Η έρευνα εντάσσεται στην κοινωνική ιστορία και στηρίζεται στις νέες προσεγγίσεις της ιστορίας από τα κάτω.