Η γιουγκοσλαβική κρίση και η παρέμβαση του ΝΑΤΟ

Η διάσπαση της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας σε ανεξάρτητα κράτη και η ταυτόχρονη έξαρση του εθνικισμού, προκάλεσαν εθνοτικές συγκρούσεις που οδήγησαν σε ανθρωπιστική κρίση. Η στρατηγική που ακολούθησαν τα εμπλεκόμενα μέρη σε διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο αποσκοπούσε στην αναδιαμόρφωση του χάρτη και τη χάραξη νέων συνόρων. Η παρέμβαση του ΝΑΤΟ υπήρξε καθοριστική για τον τερματισμό του πολέμου και ο χειρισμός των αεροπορικών επιχειρήσεων ήταν ιδιαίτερα δύσκολος με δεδομένο ότι κατευθυνόταν προς την αποκλιμάκωση της κρίσης και την αποφυγή επιδείνωσης της.Στην παρούσα εργασία ερευνάται η Υψηλή Στρατηγική των εμπλεκομένων μερών στις ενδοκρατικές συγκρούσεις της Γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας καθώς και η στρατηγική που ακολούθησε η συμμαχία του ΝΑΤΟ για την επίτευξη της τελικής έκβασης του πολέμου. Μέσα από αυτή την έρευνα διαπιστώνεται πως οι πέντε διαστάσεις της υψηλής Στρατηγικής, στρατιωτική στρατηγική, οικονομία, εσωτερική πολιτική και εξωτερική νομιμοποίηση που εφαρμόστηκαν στη Γιουγκοσλαβική Κρίση οδήγησαν στην αποτροπή επέκτασης της Σερβικής κυριαρχίας και γιατί επιλέχθηκε η στρατηγική της εξουθένωσης αντί της εκμηδένισης από την πλευρά του ΝΑΤΟ