Επαναρθωτική δικαιοσύνη και πρόληψη του εγκλήματος : η επίδραση της επανορθωτικής δικαιοσύνης στην πρόληψη της υποτροπής

Τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι κάτι αλλάζει στα δικαιικά συστήματα παγκοσμίως. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 εμφανίστηκε μία νέα, εναλλακτική μορφή δικαιοσύνης, η οποία μέχρι σήμερα κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος. Η ιδέα της επανορθωτικής δικαιοσύνης προτείνει μία καινούρια προσέγγιση του εγκλήματος και υπόσχεται μια πιο ολοκληρωμένη αντιμετώπιση της δικαιοσύνης. Αντιλαμβάνεται το έγκλημα ως μία διατάραξη των ανθρω-πίνων σχέσεων που πρέπει να αποκατασταθεί και τον εγκληματία σαν ένα άνθρωπο που δύ-ναται να αλλάξει τρόπο σκέψης και συμπεριφορά. Διαφέρει, λοιπόν, από το παραδοσιακό α-νταποδοτικό σύστημα ποινικής δικαιοσύνης ως προς τον τρόπο με τον οποίο ορίζει το έγκλημα και ως προς τον τρόπο με τον οποίο απαντά σε αυτό. Αντικείμενο της εργασίας είναι το αν και σε ποιο βαθμό η επανορθωτική δικαιοσύνη ασκεί κάποια επίδραση στην υποτροπή των δραστών, αποτελώντας κατά κάποιον τρόπο ένα μέσο ελέγχου του εγκλήματος μέσω της α-ποτροπής της μελλοντικής παραβατικής συμπεριφοράς τους. Μολονότι πολλοί συγγραφείς υποστηρίζουν ότι η μείωση της υποτροπής δεν αποτελεί στόχο της επανορθωτικής δικαιοσύ-νης, το ερώτημα σχετικά με την υποτροπή απασχολεί τους ερευνητές. Στο πλαίσιο αυτό πα-ρατηρείται μία αύξηση των εμπειρικών ερευνών για τον έλεγχο του ερωτήματος της υποτρο-πής. Η παρούσα βιβλιογραφική έρευνα ασχολείται με την επισκόπηση των ερευνητικών και βιβλιογραφικών δεδομένων που αντλούνται από το πεδίο της επανορθωτικής δικαιοσύνης σχετικά με την επίδρασή της στην πρόληψη της υποτροπής. Η θεωρητική υπόθεση είναι ότι πράγματι μπορεί να παρατηρηθεί μείωση στα ποσοστά υποτροπής των δραστών που συμμε-τείχαν σε κάποιο πρόγραμμα επανορθωτικής δικαιοσύνης η οποία οφείλεται στην επανακοι-νωνικοποίηση του δράστη που επιτυγχάνεται στο πλαίσιό του αλλά και στη συμβολική θερα-πεία από το έγκλημα που παρέχουν οι διαδικασίες της επανορθωτικής δικαιοσύνης.