Η πολιτική του Κέντρου προς την ΕΔΑ στη μετεμφυλιακή περίοδο 1950-1967

Το θέμα της εργασίας είναι η στάση των κομμάτων του Κέντρου απέναντι στο κόμμα της ΕΔΑ μέσα στη μετεμφυλιακή περίοδο. Συγκεκριμένα θα εξεταστεί η ρητορική κι οι δημόσιες τοποθετήσεις των κεντρώων αρχηγών, μέσα από τους λόγους τους στη βουλή, αλλά και η στάση των δύο κεντρώων εφημερίδων: Το Βήμα και Ελευθερία. Μέσα από τις θέσεις του απέναντι στον κομμουνισμό και την ΕΔΑ, θα δούμε την προσπάθεια του Κέντρου να καθιερωθεί ανάμεσα σε Δεξιά κι Αριστερά, να ενοποιηθεί και να διεκδικήσει την εξουσία. Το πρόσφατο παρελθόν της δεκαετίας του ’40, θα χρησιμοποιηθεί για να κατασκευαστεί μια ιδεολογική ταυτότητα και για να διαχωριστεί από τη Δεξιά, αλλά και για να πάρει ψήφους από την Αριστερά. Η θεωρία των δύο άκρων κι εξίσωση κομμουνισμού – φασισμού, χαρακτηρίζει την στρατηγική του Κέντρου, έτσι ώστε να παρουσιαστεί το ίδιο, ως η δημοκρατική, μετριοπαθής και φιλελεύθερη πολιτική δύναμη, που θα φέρει την πρόοδο σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, αλλά και την εσωτερική ειρήνευση. Η πρώτη ενότητα της εργασίας, αφορά την στάση του Κέντρου απέναντι στην Αριστερά κατά τις προεκλογικές περιόδους και τα χρόνια που βρισκόταν στην εξουσία, αλλά και τις προτάσεις του σχετικά με τον περιορισμό του κομμουνισμού. Η δεύτερη ενότητα, έχει ως θέμα την κεντρώα αντίληψη ως προς το ρόλο της ΕΣΣΔ και τη σχέση της με το ΚΚΕ. Η τελευταία ενότητα, αναφέρεται στην πολιτική κρίση του ’65 – 67, τις διαφορετικές αντιλήψεις μέσα σ’ ένα διχοτομημένο Κέντρο, το φόβο για τους Λαμπράκηδες και τη σχέση ΕΔΑ – Παπανδρέου.