Διαχείριση αρχαιολογικών χώρων:η περίπτωση της Λαυρεωτική

Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η πολιτιστική διαχείριση των αρχαιολογικών χώρων, και ειδικότερα η μελέτη περίπτωσης της Λαυρεωτικής. Στο θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης αναλύονται η έννοια του πολιτισμού και της πολιτιστικής κληρονομιάς, το ιστορικό και θεσμικό πλαίσιο της πολιτιστικής διαχείρισης στην Ελλάδα, η έννοια της περιφερειακής πολιτικής, αλλά και η συμβολή της τοπικής αυτοδιοίκησης στην πολιτιστική διαχείριση των πολιτιστικών αγαθών. Ακολουθεί η κριτική παρουσίαση επιλεγμένων μελετών περίπτωσης και στη συνέχεια το ιστορικό πλαίσιο των αρχαιολογικών χώρων, καθώς και το ιστορικό των ανασκαφών και της ανάδειξής τους. Στο ερευνητικό μέρος εκτίθενται ο σχεδιασμός, η μεθοδολογία και τα αποτελέσματα της έρευνας, που εστιάζουν στη φυσιογνωμία της πόλης του Λαυρίου. Ξεχωριστή θέση κατέχει η άποψη της τοπικής κοινωνίας, η γνώση της γύρω από τους χώρους αυτούς και η πιθανή συμβολή της στη διαχείρισή τους, η οποία ανιχνεύεται μέσω συνεντεύξεων με ομάδες εστίασης. Στη συνέχεια διατυπώνονται προτάσεις για τη διαχείριση των αρχαιολογικών χώρων της Λαυρεωτικής, καθώς επίσης και προτάσεις επικοινωνιακής στρατηγικής για την προσέλκυση κοινού. Στον επίλογο ανακεφαλαιώνονται όλα τα ζητήματα που τέθηκαν στην εργασία σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο καταλήγοντας σε συμπυκνωμένα συμπεράσματα σε σχέση τόσο με το γενικότερο πλαίσιο της διαχείρισης αρχαιολογικών χώρων όσο και με τη συγκεκριμένη μελέτη για τη Λαυρεωτική.