Το έγκλημα της καταδολίευσης δανειστών ως καταστρατήγηση του θεσμού εξυγίανσης των επιχειρήσεων

Ο θεσμός της εξυγίανσης έχει καταστεί τα τελευταία χρόνια, λόγω της δυσμενούς οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα, αρκετά δημοφιλής, καθώς όλο και περισσότερες επιχειρήσεις (μικρομεσαίες αλλά και μεγάλες) προσφεύγουν στον ως άνω θεσμό. Στόχος του θεσμού της εξυγίανσης είναι η διατήρηση, η αξιοποίηση, η αναδιάρθρωση και η ανόρθωση των επιχειρήσεων, που βρίσκονται σε οικονομική δυσχέρεια, χωρίς να παραβλάπτεται η συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών τους. Μάλιστα ο θεσμός της εξυγίανσης, συνεπάγεται πλεονεκτήματα και για τους ίδιους τους πιστωτές, καθώς σε πολλές περιπτώσεις η ρευστοποίησή του ενεργητικού των επιχειρήσεων, μέσω της πτωχευτικής διαδικασίας, δεν είναι οικονομικά συμφέρουσα, διότι έτσι χάνεται η υπεραξία τους (η φήμη, to goodwill, το know-how και η πελατεία τους). Απαραίτητη προϋπόθεση για τη δυνατότητα υπαγωγής επιχειρήσεων στη διαδικασία εξυγίανσης είναι η πραγματική βούληση της επιχείρησης για εξυγίανση. Σε πλείονες περιπτώσεις, η αίτηση για υπαγωγή στη διαδικασία εξυγίανσης γίνεται κατά κανόνα για παρέλκυση της διαδικασίας, προς αποφυγή εκπλήρωσης των υφιστάμενων υποχρεώσεων των οφειλέτιδων επιχειρήσεων. Συγκεκριμένα ο διοικών ή οι διοικούντες την επιχείρηση, οι μέτοχοι ή ακόμα και οι εγγυητές, συχνά επεξεργάζονται διάφορα σχέδια (μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων της επιχείρησης σε φιλικά τους πρόσωπα κλπ.), προκειμένου να βλάψουν τους πιστωτές της. Πλέον οι ως άνω συμπεριφορές είναι ποινικά κολάσιμες, βάσει του άρθ. 397 του Ποινικού Κώδικα. Στόχος της παρούσας είναι η εμβάθυνση, μέσα από την ανάλυση του σκοπού και της διαδικασίας εξυγίανσης, στις ποινικά κολάσιμες συμπεριφορές που υιοθετούν οι επιχειρήσεις προκειμένου να αποφύγουν την εκπλήρωση των οικονομικών υποχρεώσεών τους έναντι των πιστωτών τους.