Έλληνας άστεγος: εθνική ταυτότητα και παραστάσεις αρρενωπότητας

Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια προσπάθεια διερεύνησης των σχέσεων εξουσίας και της ταυτοποίησης του υποκειμένου «Έλληνας άστεγος» στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία, με άξονα τις αφηγήσεις περί εθνικής ταυτότητας και αρρενωπότητας, μέσα από την ανάλυση του λόγου των βιωμάτων εννέα Ελλήνων ανδρών που αντιμετώπισαν ή αντιμετωπίζουν προβλήματα στέγασης και απευθύνθηκαν στις Κοινωνικές Δομές Αντιμετώπισης της Φτώχειας, «Πειραιάς – Λιμάνι Αλληλεγγύης», του Ομίλου για την UNESCO Νομού Πειραιώς και Νήσων (κατά το χρονικό διάστημα 01/06/2015 – 01/06/2016), όπου και εργάζομαι ως κοινωνική λειτουργός του Υπνωτηρίου. Πραγματοποιήθηκε ποιοτική έρευνα με ημιδομημένες εις βάθος συνεντεύξεις, και ως θεωρητικό εργαλείο ανάλυσης αξιοποιήθηκε η κριτική ανάλυση λόγου. Ειδικότερα, εξετάζουμε πώς επανα-νοηματοδοτείται η ταυτότητα του υποκειμένου Έλληνας και πώς δοκιμάζεται η επιτέλεση της ηγεμονικής αρρενωπότητας κάτω από το καθεστώς απώλειας στέγης. Σε τελική ανάλυση, παρατηρούμε τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται στο λόγο τους οι άνδρες αυτοί την ταυτότητα του Έλληνα - άστεγου - άνδρα στην παρούσα ιστορική συγκυρία της οικονομικής και προσφυγικής κρίσης.