Ανακριτικές πρακτικές και δικαιώματα του ανθρώπου

Η παρούσα διπλωματική εργασία εκπονήθηκε δια δευτερογενούς έρευνας και δη βιβλιογραφικής. Σκοπός της είναι η ανάδειξη των ανακριτικών πρακτικών στην Ελλάδα, την Ευρώπη και διεθνώς που βάλλουν κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οι τρόποι με τους οποίους αποτρέπεται η προσβολή αυτή. Για την επίτευξη δε του ως άνω σκοπού αναγκαία καθίσταται και η μελέτη νομοθεσίας και νομολογίας που καταδεικνύει την ισχύουσα θεσμικώς πρακτική. Έτσι, εισαγωγικά προσδιορίζουμε τι εστί ανακριτικές πρακτικές και δικαιώματα του ανθρώπου και ποια συγκεκριμένα διακυβεύονται κατά την ενάσκηση των πρακτικών αυτών και αναδεικνύουμε τη σημασία της Ανακριτικής ως κλάδου της εγκληματολογικής επιστήμης σε αυτήν την διελκυστίνδα. Στη συνέχεια ερευνώντας συγκεκριμένες περιπτώσεις που έχουν απασχολήσει εθνικά Δικαστήρια, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και επιμέρους επιτροπές και φορείς που βρίσκονται στην υπηρεσία της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καταδεικνύουμε τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες τελικά κρίθηκε ότι υπήρξε ή όχι παραβίαση. Ιδιαίτερα δε, θα μας απασχολήσουν τα βασανιστήρια, οι παραβιάσεις της ιδιωτικής ζωής και το γενετικό υλικό. Το σκεπτικό που διαπνέει το σύνολο της εργασίας είναι αυτό που διατυπώνεται από το σύνολο των μεγάλων επιστημόνων της νομικής επιστήμης που παρατίθενται στη Βιβλιογραφία, ήτοι ότι ο άνθρωπος όταν καθίσταται αντικείμενο εφαρμογής ανακριτικών πρακτικών – δικαίως ή αδίκως- έρχεται αντιμέτωπος με το τεράστιο κράτος, το οποίο μόνον όταν είναι Κράτος Δικαίου εξασφαλίζει την ισορροπία μεταξύ ανακριτικών πράξεων και δικαιωμάτων του ανθρώπου και ότι σε κάθε περίπτωση η αλήθεια δεν πρέπει να αποκαλύπτεται πάση θυσία. Τέλος, επειδή όπως κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής έτσι και οι ανακριτικές πρακτικές και τα δικαιώματα του ανθρώπου εξελίσσονται, γεγονός στο οποίο συμβάλει και η πρόοδος της τεχνολογίας, η επιστήμη που διέπει την αγαστή συμβίωση των ανθρώπων οφείλει να βρίσκει λύσεις στα προβλήματα που δημιουργούνται στις αντίστοιχες περιπτώσεις. Η παρούσα καταδεικνύει αυτή τη δυναμική καθώς και τις προτάσεις που έχουν διατυπωθεί σχετικά και επιχειρεί να διατυπώσει και νέες.