Οι απόλυτες δικονομικές ακυρότητες του άρθρου 171 ΚΠΔ και τα δικαιώματα του κατηγορουμένου

Θέμα του πονήματος είναι οι απόλυτες δικονομικές ακυρότητες, όπως αυτές ορίζονται στη διάταξη του άρθρου 171 παρ. 1 περ.δ΄ ΚΠΔ. Η παρούσα, επιδιώκει μια ανάλυση της έννοιάς τους, της νομικής τους φύσης αλλά και του σκοπού τους στο εκάστοτε στάδιο της ποινικής δίκης. Αρχικά, αναλύεται η διάκρισή τους από τις σχετικές αλλά και η νομοθετική πρόβλεψη γι΄ αυτές τόσο σε ευρωπαϊκό, όσο και σε διεθνές επίπεδο. Στη συνέχεια, πραγματοποιείται μια συνοπτική ανάπτυξη των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου στα πλαίσια της ποινικής διαδικασίας, στο κυρίως μέρος του πονήματος αναλύονται οι απόλυτες δικονομικές ακυρότητες, ανά στάδιο της ποινικής διαδικασίας, ενώ στο τέλος κάθε σταδίου αναφέρονται αποφάσεις τόσο των εθνικών δικαστηρίων όσο και του ΕΔΔΑ. Τέλος, γίνεται αναφορά στον χρόνο και τον τρόπο προβολής, τις συνέπειες ακυροτήτων αλλά και στον 510 παρ. 1α ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως.