Ανάλυση λόγου των βουλευτών της Χρυσής Αυγής στο Εθνικό Κοινοβούλιο (2012-2017)

Στην παρούσα έρευνα, εξετάζεται η περίπτωση της Χρυσής Αυγής, η οποία, παρά την περιθωριακή παρουσία που είχε στην ελληνική πολιτική σκηνή από την ίδρυσή της στις αρχές της δεκαετίας του 1980, κατάφερε είκοσι χρόνια αργότερα να εισέλθει στο Εθνικό Κοινοβούλιο και να διατηρήσει τα ποσοστά της μέχρι και σήμερα περίπου στο 7%. Μετά την απόπειρα ορισμού των ακροδεξιών κομμάτων, σύμφωνα με την τυπολογία των Mudde και Ignazi, αλλά και την σύντομη αναφορά στις βασικότερες θεωρίες που εξηγούν την ενδυνάμωση των εν λόγω κομμάτων, η μελέτη συνεχίζεται με αναφορές στο κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό πλαίσιο που ευνόησε την εκλογική επιτυχία της Χρυσής Αυγής. Το μεγάλο κύμα μεταναστευτικών ροών σε συνδυασμό με την αυξανόμενη ανεργία και την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής μερίδας του πληθυσμού, ως απόρροια της οικονομικής κρίσης, παρείχε την πολιτική ευκαιρία στο ακροδεξιό κόμμα να ακουστεί ως εναλλακτική πρόταση. Οι συγκεκριμένες συνθήκες, ωστόσο, δεν είναι αρκετές για να εξηγήσουν την παραμονή της Χρυσής Αυγής στο Κοινοβούλιο, ειδικά μετά το βάρος της κατηγορίας της εγκληματικής οργάνωσης και την έναρξη της δίκης του ακροδεξιού κόμματος. Αδιαμφισβήτητα, ο βίαιος ακτιβισμός της Χρυσής Αυγής αποτελεί σημαντικό εξηγητικό παράγοντα της σταθερότητας που επιδεικνύει το ακροδεξιό κόμμα, ωστόσο, η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στον κοινοβουλευτικό λόγο που αρθρώνουν οι βουλευτές της, ενώ, παράλληλα, επιχειρείται να εξεταστεί το ενδεχόμενο η δίκη να επιδρά στη ρητορική του εξτρεμιστικού κόμματος. Προκειμένου να απαντηθούν τα ερευνητικά ερωτήματα που τέθηκαν, κρίνεται σκόπιμο μετά την ανάγνωσή τους, οι ομιλίες να κωδικοποιηθούν ανάλογα με τις θεματικές στις οποίες αναφέρονται, αλλά και να διαχωριστούν σε δύο περιόδους για να καταστεί σαφές εάν υπάρχει διαφοροποιήση τελικά στη ρητορική των βουλευτών μετά την έναρξη της δίκης.