Η αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων και κρίση του καπιταλισμού : το ζήτημα της ευελιξίας του συστήματος απολύσεων

Στην προσπάθεια διεξόδου από την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, με την υπαγωγή της στο Μηχανισμό Στήριξης, μια σειρά νόμοι θεσπίστηκαν οι οποίοι ενισχύουν την ευελιξία της εργασίας και εντείνουν απότομα την, σταδιακή έως τότε, απορρύθμιση του εργατικού δικαίου. Το ζήτημα της προστασίας των απολύσεων, το οποίο έχει αναδειχθεί ιδιαίτερα στην συζήτηση για την ευελιξία με ασφάλεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτελεί βασικό κόμβο στην πορεία της αποδιάρθρωσης των προστατευτικών ρυθμίσεων του εργατικού δικαίου, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες διευρυμένης ανεργίας και ανασφάλειας που προκαλεί η οικονομική κρίση σε όλη την Ευρώπη. Η συγκεκριμένη εργασία σκοπό έχει να εξετάσει το ευρύτερο ζήτημα της ευελιξίας ως προς το συνολικό μέγεθος της απασχόλησης. Υπ' αυτήν την έννοια, αντικείμενο της είναι η σημασία της τάσης αύξησης της ευελιξίας των απολύσεων μέσα από εμπειρική διερεύνηση ενδεικτικών περιπτώσεων εφαρμογής των διαφόρων πτυχών όπου έχει μεταβληθεί το νομικό πλαίσιο προστασίας από την απόλυση αλλά και βιβλιογραφική επισκόπηση. Αυτό που διαφαίνεται είναι ότι η έντονη ευελικτοποίηση του συγκεκριμένου πεδίου του εργατικού δικαίου έχει σημαντικές επιδράσεις επί του συνολικού φάσματος των εργασιακών σχέσεων, καθώς επιδεινώνεται κατακόρυφα η διαπραγματευτική θέση των μισθωτών. Οι δε πρακτικές συνέπειες και καταστάσεις που αρχίζουν να προκύπτουν στην αγορά εργασίας είναι πολλαπλές και αναμένεται να αναδειχθούν εναργώς συν τω χρόνω.