Συγκριτική προσέγγιση της συμμετοχής σε προγράμματα εκπαίδευσης ενηλίκων/διά βίου μάθησης στην Ελλάδα και στην Ισπανία

Με την ενίσχυση της παγκοσμιοποίησης σε διεθνές επίπεδο από τη δεκαετία του 1990, σημειώθηκε έντονο ενδιαφέρον για την αναδιαμόρφωση των εκπαιδευτικών πολιτικών των ανεπτυγμένων χωρών προκειμένου να ανταποκριθούν στην αυξημένη ζήτηση για εργατικό δυναμικό που να κατέχει γνώσεις και υψηλού επιπέδου δεξιότητες. Επακόλουθα, από πλευράς Ευρωπαϊκής Ένωσης (EE), αλλά και σε επίπεδο κρατών-μελών, προωθήθηκαν πολιτικές από το 1990 και ιδίως από το 2000 και έπειτα, που επεδίωξαν την αύξηση της συμμετοχής στην εκπαίδευση ενηλίκων/διά βίου μάθηση ως μέσο ανάπτυξης της οικονομικής ανταγωνιστικότητάς τους. Παρόλα αυτά, τα ποσοστά συμμετοχής δεν ήταν τα επιθυμητά για αρκετά κράτη-μέλη της ΕΕ σύμφωνα με τα κριτήρια που τέθηκαν στο πλαίσιο της Στρατηγικής της Λισαβόνας το 2000. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, επιχειρείται να αποτυπωθεί ποσοτικά η συμμετοχή στην εκπαίδευση ενηλίκων/διά βίου μάθηση σε δύο χώρες του ευρωπαϊκού νότου, την Ελλάδα και την Ισπανία, τόσο από την υπάρχουσα βιβλιογραφία όσο και από ποσοτικά δεδομένα της Eurostat. Το επιχείρημα της διπλωματικής εργασίας είναι ότι αν και πρόκειται για δύο χώρες του ευρωπαϊκού νότου που παρουσιάζουν σημαντικές ομοιότητες μεταξύ τους, τόσο όσον αφορά στο κοινωνικό συγκείμενο όσο και όσον αφορά στην εκπαιδευτική παράδοση, συγχρόνως παρουσιάζουν και διαφορές, οι οποίες μπορούν να ερμηνεύσουν την απόκλιση που παρουσιάζουν σε ποσοστά συμμετοχής στην εκπαίδευση ενηλίκων/διά βίου μάθηση.