Απομάκρυνση παιδιών από την οικογένεια λόγω κακοποίησης: θεωρητική και εμπειρική διερεύνηση στην Ελλάδα

Το ζήτημα της κακοποίησης ή / και παραμέλησης παιδιών απασχολεί την επιστημονική κοινότητα πάρα πολλές δεκαετίες. Ειδικά τα τελευταία χρόνια υπάρχει εκτεταμένη επιστημονική έρευνα γύρω από την φύση και τις μορφές της κακοποίησης ή / και παραμέλησης με στόχο την ανάδειξη σημαντικών ενδείξεων τόσο για την ανίχνευση όσο και για την πρόληψη της κακοποίησης. Επιπλέον η έρευνα επεκτάθηκε και στο πλαίσιο εναλλακτικής φροντίδας, αν και εφόσον κριθεί αναγκαίο το παιδί να απομακρυνθεί από το σπίτι του. Συνεπακόλουθα και με βάση τις επιστημονικές έρευνες εμπλουτίσθηκε το νομικό πλαίσιο με νόμους, εγκυκλίους και άλλες πράξεις. Η ίδια όμως η διαδικασία της απομάκρυνσης δεν έχει ερευνηθεί διεξοδικά και δεν υπάρχει καμία αναφορά σε νομικό κείμενο για το πώς πρέπει να γίνονται οι απομακρύνσεις. Με την παρούσα έρευνα επιχειρείται να διερευνηθεί η διαδικασία της απομάκρυνσης και οι επιπτώσεις της ως τραυματική εμπειρία για τα παιδιά. Εκτός από την βιβλιογραφική έρευνα, διεξήχθη ποιοτική έρευνα μέσω συνεντεύξεων σε ενήλικες επιζώντες και επιζώσες κακοποίησης με εμπειρία απομάκρυνσης στην παιδική τους ηλικία. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ακόμη και στις περιπτώσεις που τα ενήλικα άτομα ως παιδιά κατανοούσαν την ανάγκη της απομάκρυνσης, η πράξη της απομάκρυνσης υπήρξε τραυματική και βίαιη με αποτέλεσμα να καθιερωθεί η ορολογία «Το Τραύμα Βίαιης Απομάκρυνσης». Τέλος αναδείχθηκε η ανάγκη για νομοθετική πλαισίωση της πράξης της απομάκρυνσης, βασισμένη σε επιστημονικά ευρήματα.