Οπτική αντίληψη σε χώρους πολιτισμού: παρατηρήσεις οπτικής εμπειρίας στο Μουσείο Κεραμεικού και στο Μουσείο Αρχαίας Αγοράς της Αθήνας

Η οπτική αντίληψη παίζει καταλυτικό ρόλο στην διαμόρφωση ερμηνειών, την κατανόηση και μάθηση του περιβάλλοντος και των αντικειμένων γύρω μας. Η οπτική εμπειρία των επισκεπτών στους μουσειακούς χώρους συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην συνολική τους αντίληψη για την ποιότητα μίας έκθεσης, τις αναμνήσεις τους, τα συναισθήματά τους απέναντι στο πολιτιστικό αποτύπωμα του χώρου αυτού αλλά και στην απόφασή τους να επενδύσουν εκ νέου τον ελεύθερο χρόνο τους σε μελλοντική επίσκεψη. Καθώς τα μουσεία στρέφονται όλο και περισσότερο στην επικοινωνία τους με το κοινό, η εξερεύνηση της οπτικής εμπειρίας από την μεριά των επισκεπτών μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την αξιολόγηση των εκθέσεών τους. Αρχίζοντας με την θεωρία Gestalt και την θεωρία των προσφερόμενων δυνατοτήτων του Gibson, αλλά και κατόπιν τα μουσειακά αντικείμενα και τις σχέσεις τους με τον χώρο, γίνεται απόπειρα συνδέσεων με την οπτική εμπειρία των επισκεπτών. Η παρούσα εργασία προσπαθεί να ερευνήσει πτυχές της οπτικής εμπειρίας από την σκοπιά των θεατών/επισκεπτών, μέσω πειραματικής παρατήρησης των κινήσεων και των αντιδράσεών τους σε δύο μουσεία, το Μουσείο Κεραμεικού και το Μουσείο Αρχαίας Αγοράς στην Αθήνα. Αυτό που διαπιστώθηκε είναι ότι οι επισκέπτες ανταποκρίνονται και λειτουργούν, συμπεριφέρονται και κινούνται, στη βάση της εκθεσιακής ταυτότητας του κάθε μουσείου, ενώ σημαντική είναι η συμβολή του εποπτικού υλικού στην διαμόρφωση των αντιδράσεων και των ερμηνειών των επισκεπτών.