Η εκπαίδευση ως εθνοκρατικός θεσμός: πρωτοβάθμια σχολεία κατά την επαναστατική και καποδιστριακή περίοδο (1821-1831)

Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη της εκπαιδευτικής δραστηριότητας στις περιοχές που αποτέλεσαν το πρώτο ανεξάρτητο ελληνικό κράτος κατά τη διάρκεια της Επανάστασης και της διακυβέρνησης του Ιωάννη Καποδίστρια (1821-1831). Η συγκεκριμένη εργασία καταπιάνεται με την πρωτοβάθμια εκπαίδευση με στόχο να μελετηθεί ο τρόπος διαμόρφωσης της εκπαίδευσης ως εθνοκρατικού θεσμού κατά τη μετάβαση από την αυτοκρατορία στο έθνος-κράτος, αλλά και να παρουσιαστεί το εύρος του σχολικού δικτύου της συγκεκριμένης περιόδου. Η έρευνα έδειξε ότι οι Έλληνες από την πρώτη στιγμή της Επανάστασης ενδιαφέρθηκαν για τα εκπαιδευτικά ζητήματα και μέσα από συλλογικές ενέργειες προσπάθησαν να διαμορφώσουν ένα εκπαιδευτικό σύστημα. Η προσπάθεια αυτή έγινε πιο έντονη κατά τη διακυβέρνηση του Ιωάννη Καποδίστρια, καθώς εμφανίστηκαν μια σειρά από νεωτερικά στοιχεία που επιδρούν καταλυτικά στη διαμόρφωση του θεσμού της εκπαίδευσης. Στο πλαίσιο αυτό η έρευνα αναδεικνύει ένα πυκνό σχολικό δίκτυο, που επιβεβαιώνει την άποψη ότι η αρχή του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος είναι η έναρξη της Επανάστασης. Κατά τη διάρκεια λοιπόν της Επανάστασης του 1821 εντοπίζονται τα οργανωτικά θεμέλια της εκπαίδευσης και αναπτύσσονται οι βασικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες που θα συμβάλουν στην πορεία και στην εξέλιξη της ελληνικής εκπαίδευσης στα πρώτα χρόνια ύπαρξης του ελληνικού κράτους.