Η διαχείριση του Μακεδονικού Ζητήματος από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ την περίοδο 1993-2004

Υπό την πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ την περίοδο 1993-1996, το Μακεδονικό ζήτημα περιήλθε σε περίοδο κλιμάκωσης. Ο πρωθυπουργός, Ανδρέας Παπανδρέου, επέβαλε εμπάργκο στο γειτονικό κράτος το 1994, προκειμένου να το αναγκάσει να παραιτηθεί από τον αλυτρωτισμό κατά της Ελλάδας. Η διαμάχη μεταξύ των δύο χωρών έληξε με την υπογραφή της μεταβατικής συμφωνίας το 1995, η οποία προέβλεπε αμοιβαίες παραχωρήσεις και συμβιβασμούς. Το προσωρινό όνομα του γειτονικού κράτους ήταν Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (FYROM). Κατά την κυβέρνηση του διαδόχου του Παπανδρέου, Κώστα Σημίτη, η λύση μιας σύνθετης ονομασίας για όλες τις χρήσεις φαινόταν πιο πιθανή. Ο συμπολιτευόμενος Τύπος, ειδικά οι εφημερίδες Τα Νέα και Το Βήμα, υποστήριξαν την ανυποχώρητη στάση του Παπανδρέου και την ηπιότερη του Σημίτη σε σχέση με το ονοματολογικό ζήτημα της ΠΓΔΜ. Η κοινή γνώμη και οι τοπικοί εκπρόσωποι στην ελληνική επαρχία της Μακεδονίας τάχθηκαν υπέρ μιας μαξιμαλιστικής και επιθετικής πολιτικής κατά της ΠΓΔΜ, μιας μη ρεαλιστικής προσέγγισης. Τα συντηρητικά δεξιά και ακροδεξιά κόμματα της αντιπολίτευσης, επέκριναν και τις δύο κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ για εφησυχασμό. Από την άλλη πλευρά, τα κόμματα της Αριστεράς ενθάρρυναν την κυβέρνηση να λύσει μόνιμα αυτό το κρίσιμο εθνικό ζήτημα με μια αμοιβαία αποδεκτή λύση. Δυστυχώς, το Μακεδονικό ζήτημα κληροδoτήθηκε άλυτο από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ στις διαδοχικές διοικήσεις.