Τεχνητή Νοημοσύνη και απονομή της δικαιοσύνης

Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η επιρροή της Τεχνητής Νοημοσύνης στην απονομή της Δικαιοσύνης. Ειδικότερα, γίνεται διάκριση μεταξύ ισχυρής και ασθενούς τεχνητής νοημοσύνης, ερευνάται ο τρόπος λειτουργίας των αλγορίθμων και εκτίθενται οι υπάρχουσες εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης που λειτουργούν ήδη σε δικαστικά συστήματα χωρών όπως η Αμερική, ο Καναδάς, η Εσθονία, η Αργεντινή κ.α. Στη συνέχεια δίνεται έμφαση στις ειδικότερες αλγοριθμικές εφαρμογές και στις περιπτώσεις αξιοποίησής τους στη διοικητική, στην πολιτική και την ποινική δίκη με στόχο την ανάδειξη των δυνατοτήτων που παρέχουν αλλά και των ενδεχόμενων παραβιάσεων συνταγματικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ακολούθως, μελετάται το ισχύον θεσμικό πλαίσιο για την χρήση της τεχνητής νοημοσύνης και συγκεκριμένα οι αρχές που θέτει ο «Ευρωπαϊκός Χάρτης Δεοντολογίας για τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στα δικαστικά συστήματα και στο περιβάλλον τους» καθώς και τα συναφή νομοθετήματα. Κατόπιν, γίνεται μνεία στη συνταγματική προβληματική σχετικά με την χρήση της τεχνητής νοημοσύνης. Περαιτέρω, ερευνάται το ζήτημα της απόδοσης ευθύνης σε αυτά τα καινοτόμα τεχνολογικά συστήματα και εκτίθενται οι απόψεις αναφορικά με το κατά πόσο θα μπορούσε να τους αποδοθεί νομική-ψηφιακή προσωπικότητα. Τέλος, ακολουθούν οι εκτιμήσεις σχετικά με την ένταξη των αλγοριθμικών εφαρμογών στο δικαστικό μας σύστημα. Μπορεί να γίνει και με ποιο τρόπο; Θα μπορούσε άραγε ο πολύπλοκος δικανικός συλλογισμός να αντικατασταθεί από ένα ρομπότ; Καθίσταται σαφές ότι η παρούσα εργασία δεν στοχεύει στη δαιμονοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης, αντιθέτως υποστηρίζει τη λελογισμένη χρήση της καθώς μπορεί να αποτελέσει αρωγό δικαστών, δικηγόρων και δικαστικών γραμματέων και να επηρεάσει καταλυτικά το δικαστικό μας σύστημα.