Η συνεισφορά της πράσινης εγκληματολογίας στη μελέτη του σύγχρονου φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος

H Πράσινη Εγκληματολογία αποτελεί, αδιαμφισβήτητα, παράδειγμα εξέλιξης των κοινωνικών επιστημών, με βάση τις ανάγκες οι οποίες ανακύπτουν σε μια δεδομένη στιγμή. Θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει την προοπτική της Πράσινης Εγκληματολογίας αρωγό σε θέματα τα οποία αφορούν στην κακοποίηση και την κατάχρηση του φυσικού κόσμου. Η παρούσα βιβλιογραφική εργασία αποτελεί μια προσπάθεια αποτύπωσης της συνεισφοράς της εν λόγω προοπτικής στην επιστημονική κοινότητα, αλλά και στο σύγχρονο κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον εν γένει. Ξεκινώντας από μια θεωρητική προσέγγιση και μέσα από την παρουσίαση πέντε βασικών ενοτήτων γίνεται ξεκάθαρος ο τρόπος με τον οποίο έχει συμβάλλει και προβληματίσει την επιστημονική κοινότητα. Αν και αναδυόμενος κλάδος, έχει καταφέρει να φέρει στην επικαιρότητα θέματα τα οποία είναι βασικά για την ευημερία των ανθρώπων, των μη ανθρώπινων όντων αλλά και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Αναγνωρίζει ως εγκληματική οποιαδήποτε κατάχρηση ή πράξη κακοποίησης των ανωτέρω. Αποτελεί προϊόν του τομέα της Κριτικής Εγκληματολογίας και οι κύριοι τομείς ανάλυσης της είναι το πράσινο έγκλημα, η πράσινη θυματολογία, τα δικαιώματα των μη ανθρώπινων όντων αλλά και οι καταχρήσεις των επιχειρήσεων σε συνδυασμό με την βοήθεια των κρατών και των κυβερνήσεων. Η γέννηση της από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 συμπίπτει με την ανάγκη κατοχύρωσης συγκεκριμένων δικαιωμάτων τα οποία εξασφαλίζουν την ευημερία των μη ανθρώπινων όντων, με την δημιουργία περιβαλλοντικών κινημάτων, αλλά και με την ανάγκη εύρεσης αποτελεσματικών τρόπων μείωσης των δυσμενών κλιματικών αλλαγών. Σκοπός της παρούσας εργασίας, εν κατακλείδι, δεν είναι μόνο η θεωρητική αποτύπωση της θεματολογίας με την οποία ασχολείται η Πράσινη Εγκληματολογία, αλλά και η ευαισθητοποίηση σε περιβαλλοντικά θέματα με την ακριβή οριοθέτηση ζητημάτων τα οποία αφορούν τόσο στα ανθρώπινα όσο και τα μη ανθρώπινα όντα.