Στεγαστική επισφάλεια των νέων και στεγαστική πολιτική

Με την παρούσα εργασία επιδιώκεται η χαρτογράφηση των βασικών μονοπατιών που ακολούθησε η στεγαστική πολιτική στο Νεοφιλελεύθερο Κράτος Ευημερίας και επιχειρείται η αποκωδικοποίηση των κεντρικών αξόνων της στέγασης των νέων. Σε ένα ολοένα πιο ασταθές και μεταβαλλόμενο τοπίο κοινωνικοοικονομικών αλλαγών και φαινομένων εκτεταμένης εμπορευματοποίησης της κατοικίας, η στέγαση ανακύπτει ως ο ακρογωνιαίος λίθος ενός αξιοπρεπούς τρόπου ζωής και ως κομβικός παράγοντας μετάβασης στην ενήλικη ζωή. Οι επίπονες επιπτώσεις των κρίσεων στο σύνολο του πληθυσμού και ιδιαίτερα στους νέους, μετέβαλε τις εργασιακές και στεγαστικές συνθήκες, όξυνε τις κοινωνικές ανισότητες, διόγκωσε το χάσμα μεταξύ των γενεών και επιδείνωσε τις συνθήκες διαβίωσης, αναγορεύοντας τη στέγαση των νέων σε ένα κρίσιμο ζήτημα παγκόσμιας ανησυχίας. Σε εγχώριο επίπεδο, η αποσπασματική και υπολειμματική αντανάκλαση της διαχείρισης των κρίσεων μεταφράστηκε σε εκτεταμένα φαινόμενα εργασιακής και στεγαστικής επισφάλειας, καθώς διέρρηξε το πλαίσιο προστασίας της κύριας κατοικίας και αύξησε τις τιμές των ενοικίων, γεγονός που εκτράχυνε τις ζωές των νέων και κατέστησε δυσοίωνες τις προοπτικές απόκτησης ιδιόκτητης στέγης. Στόχος της νέας στεγαστικής πολιτικής είναι η στέγαση των νέων μέσω της χορήγησης στεγαστικών δανείων, επαναφέροντας τις αλγεινές μνήμες για την εμφάνιση μίας νέας στεγαστικής κρίσης. Η διαμόρφωση ενός πλέγματος στεγαστικών πολιτικών που θα υπογραμμίζουν τη θεμελιώδη φύση του δικαιώματος στη στέγαση και θα προστατεύουν τους νέους από τον κίνδυνο κοινωνικού και στεγαστικού αποκλεισμού είναι επιβεβλημένη.