Ο ρόλος του FRONTEX στη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωση: η περίπτωση της Ελλάδας

Στόχος της ενωσιακής πολιτικής στον τομέα διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η εφαρμογή και ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης διαχείρισης των συνόρων τόσο σε εθνικό όσο και σε ενωσιακό επίπεδο. Μέσω αυτής της πολιτικής επιδιώκεται η αποτελεσματική διέλευση των εξωτερικών συνόρων, με την καθιέρωση κοινών κανόνων και διαδικασιών. Σκοπείτε επίσης, η αποτελεσματική αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ροών και των μελλοντικών μεταναστευτικών προκλήσεων, καθώς και η εξάλειψη του σοβαρού διασυνοριακού εγκλήματος. Στον πυρήνα αυτής της προσπάθειας βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Συνοριοφυλακή και Ακτοφυλακή, η οποία υλοποιείται στο πλαίσιο της συνευθύνης από τις εθνικές αρχές των κρατών μελών που είναι αρμόδιες για τη διαχείριση των συνόρων και από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής, γνωστό ως Frontex. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων προς το συμφέρον τους και προς το συμφέρον των υπολοίπων κρατών μελών, σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης και ο Οργανισμός υποστηρίζει την εφαρμογή του ελέγχου μέσω της ενίσχυσης, της αξιολόγησης και του συντονισμού των δράσεων των ευρωπαίων εταίρων κατά την υλοποίηση των μέτρων αυτών και στον τομέα των επιστροφών. Τα τελευταία χρόνια ο Frontex αναδεικνύεται όλο και πιο σημαντικός στις προσπάθειες για τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης. Λόγω της επιτυχούς αποστολής του πέρασε από έναν απλώς συντονιστικό και υποστηρικτικό ρόλο σε έναν πολύ πιο επιχειρησιακό, αναλαβάνοντας πλέον καθήκοντα και εργασίες που εκτείνονται από τον έλεγχο των συνόρων και τις επιχειρήσεις επιστροφής των παράνομων μεταναστών έως και την καταπολέμηση του διασυνοριακού εγκλήματος. Για να μπορέσει να ανταποκριθεί στα διευρυμένα του καθήκοντα, αυξήθηκαν παράλληλα οι οικονομικοί του πόροι καθώς και το ανθρώπινο δυναμικό που είχε στη διάθεση του. Η εργασία αυτή παρουσιάζει το ιστορικό υπόβαθρο που οδήγησε στην ανάγκη δημιουργίας του Οργανισμού. Στη συνέχεια εξετάζει τη δομή και νομική υπόσταση του, καθώς και τις διαδοχικές αναθεωρήσεις των εντολών και την διεύρυνση των αρμοδιοτήτων που αυτές επέφεραν. Αναλύει τα καθήκοντα και τον ρόλο του Οργανισμού στην διαχείριση των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης και τέλος, εξετάζει την δράση του στην Ελλάδα, της χώρας με το μεγαλύτερο επιχειρησιακό αποτύπωμα του Οργανισμού.