Η σημασία της επιμόρφωσης των δημοσίων υπαλλήλων για τις πολιτικές για την κλιματική αλλαγή τόσο για την αποτελεσματική εφαρμογή τους όσο και για την ευαισθητοποίηση των πολιτών βάσει επιταγών Διεθνούς, Ενωσιακού και Εθνικού Δικαίου

Όπως είναι ορατό πλέον σε όλους, ο πλανήτης αντιμετωπίζει πληθώρα απειλών, λόγω της κλιματικής αλλαγής, για την οποία ευθύνεται η συνεχής αναπτυξιακή δραστηριότητα καθώς και ο υλιστής ένοικός του: ο άνθρωπος. Είναι ένα άκρως σοβαρό πρόβλημα που απαιτεί, τόσο συντονισμένες, όσο και αποτελεσματικές πολιτικές που θα κατευθύνουν την κοινωνία προς ένα πιο βιώσιμο μέλλον, αρχής γενομένης από την αλλαγή όλων των τρεχόντων παραδειγμάτων. Δεν είναι λύση, όμως, να ανακοπεί όλη η πρόοδος που έχει συντελεστεί μέχρι σήμερα αλλά να αξιοποιηθούν οι δυνατότητες της τεχνολογίας και τα αποτελέσματα των επιστημών για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού σε συνδυασμό με την αλλαγή νοοτροπίας όλων. Καθοδηγητικό ρόλο σε όλη αυτή την προσπάθεια επιβάλλεται να έχουν τα κράτη και, κατ’ επέκταση, τα “γρανάζια” της δημόσιας διοίκησης, οι δημόσιοι/κρατικοί υπάλληλοι. Στο πλαίσιο αυτό, η επιμόρφωση των δημοσίων υπαλλήλων αναδύεται ως καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχή εφαρμογή αυτών των πολιτικών. Οι δημόσιοι υπάλληλοι διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην εφαρμογή και παρακολούθηση των μέτρων που αποσκοπούν στην προστασία του περιβάλλοντος. Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως στόχο να αναδείξει τον τρόπο με τον οποίο η διαμορφωμένη πολιτική για την κλιματική αλλαγή επικοινωνείται προς τα στελέχη της Διοίκησης. Τα στελέχη θα πρέπει να διαθέτουν επαρκή εκπαίδευση για το φλέγον αυτό ζήτημα, να γνωρίζουν όχι μόνο ακροθιγώς για αυτό και να κατανοήσουν ότι δεν αποτελεί απλά μία γνώση διοικητικής φύσεως αλλά ένα ζήτημα ουσίας που απασχολεί και θα συνεχίσει να απασχολεί τόσο τη Διοίκηση όσο και τους ίδιους τους υπαλλήλους στην καθημερινότητά τους. Ταυτόχρονα, η διοίκηση θα πρέπει να λαμβάνει μέτρα για την ευαισθητοποίηση των πολιτών πάνω στο ζήτημα της κλιματικής αλλαγής βάσει επιταγών Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου. Βασικό ερευνητικό ερώτημα αποτελεί το αν η Διοίκηση, μέσω των πρωτοβουλιών της εσωτερικά και εξωτερικά, είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις ολοένα και αυξανόμενες ανάγκες ευαισθητοποίησης για την κλιματική αλλαγή, τόσο σε σχέση με την επιμόρφωση των στελεχών της, όσο και σε σχέση με την ευαισθητοποίηση των πολιτών και ποια μέτρα έχει λάβει και θα μπορούσε να έχει λάβει προς το σκοπό αυτό, σε ένα πολιτικό και φυσικό περιβάλλον που συνεχώς αλλάζει με γρήγορους ρυθμούς. Η διπλωματική αυτή στηρίχθηκε στην υφιστάμενη επιστημονική γνώση και τα διαθέσιμα ερευνητικά τεκμήρια στο εν λόγω πεδίο. Ειδικότερα, η μεθοδολογική προσέγγιση που ακολουθήθηκε ήταν η δημιουργική και, σε ορισμένες περιπτώσεις, κριτική σύνθεση βιβλιογραφικών πηγών, άρθρων και μελετών, προκειμένου, τόσο να εξαχθεί μια συνολική και σαφής εικόνα των υφιστάμενων συνθηκών στο σχετικό πεδίο, όσο και να αποτυπωθούν προτάσεις βελτίωσης της υπάρχουσας κατάστασης προς τη βελτίωση της αντίληψης της Διοίκησης προς το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής μέσω της επαρκούς εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης των υπαλλήλων και, εν συνεχεία, των πολιτών.