Διεθνής ευθύνη για παραβιάσεις διεθνούς δικαίου στον πόλεμο Ρωσίας κατά Ουκρανίας

Τον Φεβρουάριο του 2022 η ανθρωπότητα ήρθε αντιμέτωπη με μία πρωτοφανής παραβίαση διεθνούς δικαίου εκ μέρους της Ρωσίας , η οποία προέβη σε παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας κάνοντας εισβολή. Αυτή η κίνηση η οποία παραβιάζει έναν από τους βασικούς κανόνες διεθνούς δικαίου καταδικάστηκε από την πλειοψηφία των κρατών της διεθνούς κοινότητας. Η παραβίαση αυτή ενδεχομένως να αλλάξει τον τρόπο διεξαγωγής του πολέμου καθώς πλέον πέρα από τις παραδοσιακές μεθόδους , γίνεται χρήση μεθόδων που εμπίπτουν στον τομέα της τεχνολογίας. Στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας μου , θα γίνει αναφορά στα επιχειρήματα τόσο της Ουκρανίας όσο και της Ρωσίας οι οποίες χρησιμοποιούν βία παρά την ρητή απαγόρευση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Εν προκειμένω , η Ουκρανία κάνει επίκληση του δικαιώματος της νόμιμης άμυνας όπως προβλέπεται στο άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών , σε αντίθεση με την Ρωσία η οποία κάνει επίκληση του ίδιου δικαιώματος από μια άλλη οπτική. Επιπλέον , θα γίνει αναφορά στην αλλαγή της στάσης της Ρωσίας πριν και μετά την εισβολή που πραγματοποίησε τον Φεβρουάριο του 2022 καθώς και στους δρώντες που εμπλέκονται στον εν λόγω πόλεμο. Αντίστοιχα , θα τονιστεί ο ρόλος που διαδραματίζουν άλλοι εξωτερικοί δρώντες , οι οποίοι παίζουν καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις. Στο δεύτερο μέρος θα αναφερθούν δικαστικές υποθέσεις που παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες με τις εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στον πόλεμο Ρωσίας εναντίον Ουκρανίας. Επιπρόσθετα , επιλέγω να αναφέρω την χρήση των ιδιωτικών στρατιωτικών εταιριών ασφαλείας στον εν λόγω πόλεμο. Τέλος , θεωρώ άκρως σημαντικό να αναφερθεί η προσφυγή της Ουκρανίας ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης εναντίον της Ρωσίας καθώς για πρώτη φορά οι διαδικασίες κινήθηκαν αρκετά γρήγορα προκειμένου να καταδικαστούν οι βιαιότητες που έχει πράξει η Ρωσία. Εν κατακλείδι , θα παρουσιαστούν ορισμένα συμπεράσματα σχετικά με τον πόλεμο που διεξάγεται την δεδομένη στιγμή.