Υπεράσπιση υπερασπιστριών ανθρωπίνων δικαιωμάτων κοινωνικών λειτουργών, η βιωμένη εμπειρία τους και η ανταπόκρισή τους σε μορφές βίας, στην Αττική

Η παρούσα έρευνα εξετάζει την ποινικοποίηση των γυναικών υπερασπιστριών ανθρωπίνων δικαιωμάτων που εργάζονται ως κοινωνικές λειτουργοί, καθώς και της έμφυλης διάστασης της βίας που υπόκεινται και την αντιμετώπιση αυτής. Στο πρώτο μέρος πραγματοποιείται θεωρητική ανασκόπηση αναφορικά με την σύνδεση της κοινωνικής εργασίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μαζί με μία καταγραφή ποινικοποιήσεων που έχουν δεχθεί κοινωνικοί/ές λειτουργοί υπερασπιζόμενοι/ες ανθρώπινα δικαιώματα, προσπαθώντας να τεκμηριωθεί το φαινόμενο των παραβιάσεων αυτών. Στη συνέχεια, γίνεται προσπάθεια να οριστεί η φύση και το έργο των γυναικών υπερασπιστριών ανθρωπίνων δικαιωμάτων (Γ.Υ.Α.Δ.), και να αναδειχθεί η ταύτιση της κοινωνικής εργασίας και της φροντίδας με την γυναικεία ταυτότητα. Κλείνοντας παρουσιάζονται τα συστήματα καταπίεσης μέσα στα οποία οι κοινωνικές λειτουργοί Γ.Υ.Α.Δ., υπάρχουν, αγωνίζονται και ποινικοποιούνται. Παράλληλα στο δεύτερο μέρος αναλύεται η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε για τη διεξαγωγή της ποιοτικής έρευνας που προσπάθησε να απαντήσει σε ερευνητικά ερωτήματα σχετικά με τις δυσκολίες που έχουν αντιμετωπίσει οι συμμετέχουσες ως γυναίκες κοινωνικοί λειτουργοί και υπερασπίστριες ανθρωπίνων δικαιωμάτων μαζί με τους τρόπους αντιμετώπισης αυτών. Στα αποτελέσματα αναδεικνύονται οι παραβιάσεις που δέχθηκαν οι συμμετέχουσες, καθώς και τα βήματα αντιμετώπισης και συνηγορίας που ακολούθησαν. Τα ευρήματα προέκυψαν από ημιδομημένες συνεντεύξεις που πραγματοποιήθηκαν με κοινωνικές λειτουργούς που ασπάζονται και υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι ποινικοποιήσεις των κοινωνικών λειτουργών, οι στάσεις τους απέναντι σε αυτές αλλά και οι προτάσεις των συμμετεχουσών για ουσιαστική αντιμετώπιση και πρόληψη μελλοντικών παραβιάσεων αποτελούν βασικές θεματικές κατά την ανάλυση των αποτελεσμάτων.