Οι γυναίκες που άφησαν πίσω τους: επανεγγραφές και νέες τροπικότητες της έμφυλης ταυτότητας

Η έμφυλη ταυτότητα αναδύεται ως αναπόσπαστο κομμάτι της υπόστασης των υποκειμένων, συγκροτώντας ποικίλες πτυχές της υποκειμενικότητας και εγγράφοντας στο κοινωνικό σώμα μια σειρά επιτελεστικών πρακτικών, κανονιστικών προτύπων συμπεριφοράς, ενδυμασίας κ.α. Η πειθάρχηση των δρώντων υποκειμένων στο διπολικό ετεροκανονικό έμφυλο μοντέλο και η υποχρέωση τους να υπάγονται εντός των ορίων του, φυσικοποιούνται εντός του εκάστοτε χωροχρονικού πεδίου, δημιουργώντας την εντύπωση σταθερών έμφυλων ρόλων και ταυτοτήτων. Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που τα δεδομένα ανατρέπονται και οι έμφυλοι κανόνες αποσταθεροποιούνται. Ακόμα και το δυαδικό ετεροκανονικό πρότυπο μεταβάλλεται. Στόχος της επικείμενης διπλωματικής είναι να διερευνήσει τέτοιες περιπτώσεις αμφισβήτησης της έμφυλης κανονικότητας, και συνάμα να εξετάσει εάν, και πώς, στα πλαίσια της επανεγγραφής και του επαναπροσδιορισμού των έμφυλων και πολιτισμικών ρόλων και χαρακτηριστικών, επιτυγχάνονται η ανάδυση νέων θηλυκών υποκειμενικοτήτων και η υπέρβαση της κοινωνικής ηθικής, εντός του εκάστοτε ιστορικού πλαισίου. Υπό το πρίσμα αυτό, επιχειρείται η ανάδειξη εναλλακτικών έμφυλων (και όχι μόνο) υποκειμένων, ταυτοτήτων και επιθυμιών που διαταράσσουν το πεδίο του διανοητού, διεκδικώντας ορατότητα και αναγνώριση στο δημόσιο χώρο. Κεντρικές υπό μελέτη περιπτώσεις, στα πλαίσια της παρούσας εργασίας, η Jeanne d\' Arc (Γαλλία, 15ος αι) και η Isabelle Eberhard (Αλγερία, τέλη 19ου-αρχές 20ου αι).