«Τα οφέλη της πολιτικό-στρατιωτικής συνεργασίας (Civil-Military Cooperation) στο διεθνές πλαίσιο παροχής υπηρεσιών Διαχείρισης Εναέριας Κυκλοφορίας (Air Traffic Management) και η συμβολή της στην αποφυγή διεθνών κρίσεων»

H εργασία περιέχει τις κατωτέρω ενότητες: Την εισαγωγή, το λόγο επιλογής του θέματος, τη συσχέτιση των αντιτιθέμενων απόψεων για την πολιτικό-στρατιωτική συνεργασία στη διεθνή αεροπορία με τη γένεση κρίσεων, τις διαφορές πολιτικής-στρατιωτικής αεροπορίας και την αναγκαιότητα της συνεργασίας τους, την προκύπτουσα προστιθέμενη αξία και το όφελος στη διεθνή κοινωνία σε πολλούς τομείς, τη μεθοδολογία απόδειξης, το ερευνητικό Ερώτημα. Στο μέρος Α εξηγείται η αναγκαιότητα της πολιτικό-στρατιωτικής συνεργασίας στη Διεθνή Αεροπλοΐα – Η συνεισφορά της στην επίδοση και στην ειρήνη και ασφάλεια. στο Κεφάλαιο 1 και στα υποκεφάλαια του. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Στρατιωτική Αεροπορία –Πολιτική Αεροπορία δύο ξεχωριστοί αλλά συνεργαζόμενοι κόσμοι. Στο μέρος Β εξηγείται η συμβολή της πολιτικό-στρατιωτικής συνεργασίας στην διασφάλιση της Προστασίας (Security) της Διεθνούς Πολιτικής Αεροπορίας και στη διαχείριση κρίσεων στα Κεφάλαια 2 έως 5 με τα υποκεφάλαια τους. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Η Συμβολή της πολιτικό-στρατιωτικής συνεργασίας στην Προστασία (Security) της Διεθνούς Πολιτικής Αεροπορίας ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 Η Πολιτικό στρατιωτική συνεργασία στην έρευνα και διάσωση ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 Τα Μέσα για την πολιτικό στρατιωτική συνεργασία ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5 Διεθνείς κρίσεις και πολιτικό στρατιωτική συνεργασία Τα συμπεράσματα, τη βιβλιογραφία, τα παραρτήματα Α έως Ζ Ερευνητικό Ερώτημα: Είναι η θεσμοθετημένη, ρυθμιζόμενη από κανόνες του διεθνούς δικαίου και τυπικές συμφωνίες συνεργασίας, πολιτικό-στρατιωτική συνεργασία στη Διεθνή Αεροπορία, παράγοντας βελτιστοποίησης του διεθνούς πλαισίου παροχής υπηρεσιών διαχείρισης Εναερίου Κυκλοφορίας ; Συμβάλλει η ανωτέρω πολιτικό στρατιωτική συνεργασία στην πρόληψη διεθνών τριβών, διεθνών εστιών έντασης, διεθνών διενέξεων-διαφορών, στην αντιμετώπιση, διαχείριση, μετριασμό, αποκλιμάκωση, επίλυση τους, μέσω της χρήσης ειρηνικών μέσων επίλυσης διαφορών (πολιτικών/διπλωματικών και νομικών μέσων επίλυσης διαφορών) σύμφωνα με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου ; Διευκρινήσεις επί του τεθέντος ερωτήματος και μεθοδολογία απόδειξης: Η απάντηση επιχειρείται να δοθεί, με εξέταση των πρωτογενών πηγών διεθνών συμβάσεων, εθιμικών κανόνων ΔΔ, αποφάσεων, γνωμοδοτήσεων δικαστηρίων, ψηφισμάτων, συστάσεων ΔΟ, παράθεση κατάλληλων παραδειγμάτων εφαρμογής (case studies) από το διεθνή χώρο, τη διεθνή βιβλιογραφία, των διαφορετικών θεωρητικών και διπλωματικών «προσεγγίσεων» στη θεωρία, αλλά και στη διεθνή πρακτική, δηλ. εκ μέρους Κρατών και ΔΟ, ως προς το θέμα.