Η σταδιακή διαμόρφωση του υφιστάμενου εθνικού ρυθμιστικού πλαισίου θαλασσίων ενδομεταφορών επιβατών μεταξύ νησιωτικών λιμένων με την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών στις θαλάσσιες μεταφορές εντός των Κρατών – Μελών

Στην παρούσα εργασία αντικείμενο εξέτασης αποτελεί η σταδιακή διαμόρφωση του υφιστάμενου εθνικού πλαισίου παροχής υπηρεσιών θαλασσίων ενδομεταφορών (Ακτοπλοΐα) από το 2001 έως και σήμερα, μετά την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας υπηρεσιών στις θαλάσσιες μεταφορές, που διέπει την ναυτιλιακή πολιτική της ΕΕ. Σκοπός είναι η καταγραφή και η επισκόπηση των βασικών σταδίων διαμόρφωσης του υφιστάμενου εθνικού πλαισίου παροχής ακτοπλοϊκών υπηρεσιών του Νόμου 2932/01, αλλά και η εξέταση του βαθμού ικανοποίησης των στόχων, που ο ίδιος ο Νόμος θέτει, για την κάλυψη των πολύπλοκων και σύνθετων αναγκών του ιδιόμορφου ελληνικού νησιωτικού χώρου και τη ιδιαίτερης ελληνικής ακτοπλοϊκής αγοράς. Αναλυτικότερα στα τέσσερα κεφάλαια της εργασίας παρουσιάζονται οι ακόλουθες προβληματικές. Στο πρώτο Κεφάλαιο αναπτύσσεται συνοπτικά η διαμόρφωση της Κοινής Πολιτικής Θαλασσίων Μεταφορών της ΕΕ, ως αναπόσπαστο μέρος της Κοινής Πολιτικής Μεταφορών της ΕΕ, ως κλάσμα με αριθμητή την Κοινή Ναυτιλιακή Πολιτική και κοινό παρονομαστή της Κοινή Πολιτική για της Ασφάλεια στη θάλασσα. Πυλώνας ανάπτυξης της Κοινής Ναυτιλιακής Πολιτικής είναι η ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών θαλασσίων μεταφορών. Το δεύτερο κεφάλαιο επικεντρώνεται στην παρουσίαση του Κανονισμού 3577/92, ο οποίος και καθιερώνει την εφαρμογή της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών θαλασσίων μεταφορών στο εσωτερικό των Κ-Μ της ΕΕ. Παρατίθεται η επεξήγηση των βασικών σημείων του, όπως αυτή έχει συνοψιστεί μετά από είκοσι χρόνια εφαρμογής του Κανονισμού μέσα από τις ερμηνευτικές ανακοινώσεις της Επιτροπής και κυρίως μέσα από τις νομοπλαστικές Αποφάσεις του ΔΕΕ, που αντικατοπτρίζουν τις βασικές αρχές των Συνθηκών για την Κοινή Πολιτική Μεταφορών, όπως η αρχή της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και απαγόρευσης κάθε περιορισμού υπόθεση Gebhard (ελκυστικότητα) και της αποφυγής κάθε διάκρισης, και τίθενται σε εφαρμογή μέσα από τον Κανονισμό 3577/92.\r\nΣτο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία με τον Ν.2932/01, που αποτελεί το σημερινό εθνικό νομοθετικό πλαίσιο, της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας παροχής θαλασσίων ενδομεταφορών όπως αυτή ορίζεται μέσα από τις διατάξεις του Κανονισμού 3577/92. Πρόκειται: α) για την παράθεση του υφιστάμενου εθνικού ρυθμιστικού πλαισίου παροχής θαλασσίων ενδομεταφορών για τις τακτικές γραμμές επιβατών και πορθμείων στην Ελλάδα, που εισήγαγε ο Νόμος 2932/01 δύο χρόνια πριν να λήξει η προθεσμία παρέκκλισης της Ελλάδας από την εφαρμογή του Κανονισμού 3577/92 και β) για την σταδιακή διαμόρφωσή του, τόσο μέσα από την μακρόχρονη διαδικασία συμμόρφωσης του με την ενωσιακή νομοθεσία (Κανονισμός 3577/92) υπό την πίεση της Επιτροπής, όσο και μέσα από την πίεση των πραγματικών προβλημάτων, που διαμορφώνονται στην εξασφάλιση της ακτοπλοϊκής εξυπηρέτησης της χώρας μας.Τέλος το τέταρτο κεφάλαιο αναφέρεται στις πιο πρόσφατες τροποποιήσεις του Νόμου 2932/01, υπό την έντονη πίεση των συνεπειών της μεγάλης οικονομικής κρίσης από το 2009 έως και το 2013, που θα φέρει στην επιφάνεια όλες τις αδυναμίες του εθνικού πλαισίου παροχής θαλασσίων ενδομεταφορών. Οι νέες οικονομικές συνθήκες θα κάνουν επιτακτική την ανάγκη για την επανεξέταση, τόσο του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου, όσο και του ίδιου του διαμορφωμένου έως σήμερα ακτοπλοϊκού δικτύου.Τα καταληκτικά συμπεράσματα της εργασίας μαρτυρούν την συνεχόμενη προσπάθεια της ελληνικής πολιτείας να διαμορφώσει ένα ρυθμιστικό πλαίσιο, όπου η εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας ακτοπλοϊκών υπηρεσιών στο πλαίσιο κανόνων υγιούς και θεμιτού ανταγωνισμού, θα γίνει με τρόπο ωφέλιμο και αποδοτικό, τόσο για την κάλυψη της πολυπλοκότητας των αναγκών του ιδιόμορφου ελληνικού νησιωτικού χώρου, όσο και την αντιμετώπιση των ιδιαιτεροτήτων και των αδυναμιών της ελληνικής αγοράς, ώστε να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα και η ανταγωνιστικότητα των φορέων, που την απαρτίζουν.